DatarrX/Myanmar-Written-Spoken-Parallel-Corpus

1spoken_style,written_style2ငါ အခု ကျောင်းသွားမယ်။,ငါ ယခု ကျောင်းသွားမည်။3သူ ဒီနေ့ မလာဘူး။,သူ ယနေ့ မလာပါ။4မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ။,မင်း မည်သည်ကို လုပ်မည်နည်း။5မောင်မောင် ဘယ်သွားမလဲ။,မောင်မောင် အဘယ်သို့ သွားမည်နည်း။6သူမ ပဲခူးက ရန်ကုန်ကို ကားနဲ့လာတယ်။,သူမ ပဲခူးမှ ရန်ကုန်သို့ ကားဖြင့် လာသည်။7ဆရာကြီးက ရုံးခန်းမှာ အစည်းအဝေး ကျင်းပမယ်။,ဆရာကြီးသည် ရုံးခန်း၌ အစည်းအဝေး ကျင်းပမည်။8ငါ ကောင်းကောင်း စားနိုင်တယ်။,ငါ ကောင်းစွာ စားနိုင်သည်။9သူ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်တယ်။,သူ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်သည်။10မင်း များများ စားရမယ်။,မင်း များစွာ စားရမည်။11တကယ်လို့ ငါ ပြန်မရောက်ရင် အဖေ စိတ်ပူလိမ့်မယ်။,အကယ်၍ ငါ ပြန်မရောက်လျှင် ဖခင် စိတ်ပူလိမ့်မည်။12ဒါကြောင့် ငါ ပျော်တယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ ပျော်သည်။13ဒါပေမယ့် သူ မလာဘူး။,သို့သော် သူ မလာပါ။14စျေးပေါ ပေမယ့် မကောင်းဘူး။,စျေးပေါ သော်လည်း မကောင်းပါ။15ဒီကိစ္စကို ငါ သိတယ်။,ဤကိစ္စကို ငါ သိသည်။16သူ လာမယ်လို့ ပြောတယ်။,သူ လာမည်ဟု ပြောသည်။17ငါ သိပ်ဆာတယ်။,ငါ အလွန်ဆာသည်။18ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။,ဤသို့ မလုပ်ပါနှင့်။19ကလေးတွေ ကစားနေတယ်။,ကလေးများ ကစားနေသည်။20သူမ ပြောလို့ မရဘူး။,သူမ ပြော၍ မရပေ။21ငါ နေရတာ မပျော်ဘူး။,ငါ နေရသည်မှာ မပျော်ပေ။22သူ လိမ်နေတာ။,သူ လိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။23ပန်းဆိုတာ မွှေးတယ်။,ပန်းဆိုသည်မှာ မွှေးသည်။24ငါ ခရီးသွားတာကို ကြိုက်တယ်။,ငါ ခရီးသွားခြင်းကို ကြိုက်သည်။25မင်း ဘာပစ္စည်း ဝယ်မလဲ။,မင်း မည်သည့်ပစ္စည်း ဝယ်မည်နည်း။26သူ ဘာပြောတာလဲ။,သူ မည်သည်ကို ပြောသနည်း။27မင်း ဘာလို့ မလုပ်တာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် မလုပ်သနည်း။28သူ လာသလား။,သူ လာသလော။29မင်း ဘယ်အချိန် လာမလဲ။,မင်း မည်သည့်အချိန် လာမည်နည်း။30ငါတို့ ဘယ်နေရာမှာ တွေ့မလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်နေရာတွင် တွေ့မည်နည်း။31ဘယ်သူ ပြောမလဲ။,မည်သူ ပြောမည်နည်း။32မင်း ဘယ်လို သွားမလဲ။,မင်း မည်သို့ သွားမည်နည်း။33ဒီနေ့ကစပြီး ငါ စာကြိုးစားမယ်။,ယနေ့မှစ၍ ငါ စာကြိုးစားမည်။34သေတဲ့အထိ ရိုးရိုးသားသား နေမယ်။,သေသည့်တိုင် ရိုးသားစွာ နေမည်။35တကယ်တော့ သူက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။,စင်စစ် သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။36ငါ စားဖို့ ဝယ်လာတယ်။,ငါ စားရန် ဝယ်လာသည်။37သူ အကြာကြီး မစောင့်ချင်ဘူး။,သူ အကြာကြီး မစောင့်လိုပေ။38သူ့ဆီကို သွားမယ်။,သူ့ထံသို့ သွားမည်။39သူ့ဆီက ရတယ်။,သူ့ထံမှ ရသည်။40စာသင်ခန်းထဲမှာ မဆူပါနဲ့။,စာသင်ခန်းအတွင်း၌ မဆူပါနှင့်။41မင်း မြန်မြန်စားတယ်။,မင်း မြန်စွာစားသည်။42သူမ လှလှပပ ပြင်ဆင်တယ်။,သူမ လှပစွာ ပြင်ဆင်သည်။43မိုး ရွာပေမယ့် ငါ သွားမယ်။,မိုး ရွာသော်လည်း ငါ သွားမည်။44ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အိမ်ပြန်ရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ အိမ်ပြန်ရမည်။45ဒါတင်မက သူ ရိုက်လဲ ရိုက်သေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ ရိုက်လည်း ရိုက်သေး၏။46သူ ပြောသလို ငါ မလုပ်ဘူး။,သူ ပြောသကဲ့သို့ ငါ မလုပ်ပေ။47မောင်မောင် အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။48ဒီအလုပ်ကို ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မောလို့။,ဤအလုပ်ကို ငါ မလုပ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မောသောကြောင့်ဖြစ်သည်။49ပြောစရာ စကား မရှိတော့ဘူး။,ပြောဖွယ်ရာ စကား မရှိတော့ပေ။50ပျော်နိုင်သလောက် ပျော်ပါ။,ပျော်နိုင်သမျှ ပျော်ပါ။51ငါ့ကို ဒီလောက် ပေးပါ။,ငါ့ကို ဤမျှ ပေးပါ။52သူ ဟိုလို လုပ်တယ်။,သူ ထိုသို့ လုပ်သည်။53ဟိုကိစ္စကို ငါ မသိဘူး။,ထိုကိစ္စကို ငါ မသိပါ။54ခဏ စောင့်ပါ။,ခေတ္တ စောင့်ပါ။55လာမယ့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ တွေ့မယ်။,လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် တွေ့မည်။56ချောတဲ့ မိန်းကလေး ဖြစ်တယ်။,ချောသည့် မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။57ငါ လာပါဦးမယ်။,ငါ လာပါဦးမည်။58မင်း မချစ်လဲ ရတယ်။,မင်း မချစ်သော်လည်း ရသည်။59မင်း မလာရင် ငါ သွားမယ်။,မင်း မလာလျှင် ငါ သွားမည်။60သူ မသိတာကလွဲလို့ အကုန်တတ်တယ်။,သူ မသိသည်မှလွဲ၍ အကုန်တတ်သည်။61ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အနားယူမယ်။,ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် အနားယူမည်။62သူ အဝေးကြီးက လာတယ်။,သူ အဝေးမှ လာသည်။63ငါ့သူငယ်ချင်းက စာတော်တယ်။,ငါ့သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။64ဒီပန်းက လှတယ်။,ဤပန်းသည် လှသည်။65မင်း ဘာဝယ်သလဲ။,မင်း မည်သည်ကို ဝယ်သနည်း။66သူ စာဖတ်နေတာကို ငါ မြင်တယ်။,သူ စာဖတ်နေသည်ကို ငါ မြင်သည်။67စာအုပ်ဆိုတာ အသိပညာ ပေးတယ်။,စာအုပ်ဆိုသည်မှာ အသိပညာ ပေးသည်။68ငါ စာရေးတာကို ဝါသနာပါတယ်။,ငါ စာရေးခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။69သူ အိပ်ပျော်နေတာ။,သူ အိပ်ပျော်နေခြင်းဖြစ်သည်။70ငါ အလုပ်လုပ်ရတာ ပျော်တယ်။,ငါ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ ပျော်သည်။71သူမ မုန့်စားလို့ မပြီးသေးဘူး။,သူမ မုန့်စား၍ မပြီးသေးပေ။72လူတွေ သွားလာနေကြတယ်။,လူများ သွားလာနေကြသည်။73ဟိုလို မလုပ်ပါနဲ့။,ထိုသို့ မလုပ်ပါနှင့်။74မင်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ။,မင်း မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။75မောင်မောင် ဘယ်အချိန် ရောက်မလဲ။,မောင်မောင် မည်သည့်အချိန် ရောက်မည်နည်း။76အခု ငါ စာဖတ်မယ်။,ယခု ငါ စာဖတ်မည်။77မနေ့က ငါ အိမ်မှာပဲ နေတယ်။,ယမန်နေ့က ငါ အိမ်၌ပင် နေသည်။78အဖေ အလုပ်က ပြန်လာမယ်။,ဖခင် အလုပ်မှ ပြန်လာမည်။79အမေ ဈေးသွားတယ်။,မိခင် ဈေးသွားသည်။80သူမက လျှင်လျှင်မြန်မြန် ပြေးတယ်။,သူမသည် လျှင်မြန်စွာ ပြေးသည်။81မောင်မောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တယ်။,မောင်မောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်သည်။82သူက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေတတ်တယ်။,သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ နေတတ်သည်။83မင်း တန်းတန်းမတ်မတ် မတ်တပ်ရပ်ပါ။,မင်း တည့်မတ်စွာ မတ်တပ်ရပ်ပါ။84သူမက သေသေချာချာ လုပ်တယ်။,သူမသည် သေချာစွာ လုပ်သည်။85မင်း အများကြီး စားတယ်။,မင်း များစွာ စားသည်။86သူ စောစော ထတယ်။,သူ စောစွာ ထသည်။87ဆရာက စာအုပ် ပေးတယ်။,ဆရာသည် စာအုပ် ပေးသည်။88သူ ကားနဲ့ သွားတယ်။,သူ ကားဖြင့် သွားသည်။89မင်း ဘာဖြစ်လို့ ငိုတာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် ငိုသနည်း။90သူ ရောက်မလာဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အလုပ်ရှုပ်လို့။,သူ ရောက်မလာပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလုပ်ရှုပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။91ငါ စာမေးပွဲ အောင်ဖို့ ကြိုးစားမယ်။,ငါ စာမေးပွဲ အောင်ရန် ကြိုးစားမည်။92သူ့ဆီက စာအုပ် ငှားတယ်။,သူ့ထံမှ စာအုပ် ငှားသည်။93သူမဆီ သွားလိုက်ပါ။,သူမထံ သွားလိုက်ပါ။94အိမ်ထဲမှာ ဆော့နေကြတယ်။,အိမ်အတွင်း၌ ဆော့နေကြသည်။95ဒါပြင် သူက စာလည်း တော်သေးတယ်။,ထိုပြင် သူသည် စာလည်း တော်သေး၏။96တကယ်လို့ မိုးရွာရင် ငါ မလာဘူး။,အကယ်၍ မိုးရွာလျှင် ငါ မလာပါ။97ဒီနေ့ ရာသီဥတု သာယာတယ်။,ယနေ့ ရာသီဥတု သာယာသည်။98သူမ ခဏ နားမယ်။,သူမ ခေတ္တ နားမည်။99လာမယ့် လမှာ ငါ ခရီးသွားမယ်။,လာမည့် လတွင် ငါ ခရီးသွားမည်။100တော်တဲ့ ကျောင်းသား ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်သည်။101ကျွန်တော်က ကျောင်းသား။,ကျွန်တော်သည် ကျောင်းသားဖြစ်သည်။102သူက ဆရာ။,သူသည် ဆရာဖြစ်သည်။103ကျွန်တော်က ကျောင်းသွားတယ်။,ကျွန်တော်သည် ကျောင်းသွားသည်။104ကျွန်တော်က ကျောင်းကနေပြန်လာတယ်။,ကျွန်တော်သည် ကျောင်းမှပြန်လာသည်။105သူက ထမင်းစားတယ်။,သူသည် ထမင်းစားသည်။106သူက ရေကိုသောက်တယ်။,သူသည် ရေကိုသောက်သည်။107အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ဆရာနဲ့ဆရာမကို တွေ့မိခဲ့တယ်။,အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ဆရာနှင့်ဆရာမကို တွေ့မိခဲ့သည်။108ကွန်ပျူတာပျက်သွားလို့ စိတ်ညစ်နေတယ်။,ကွန်ပျူတာပျက်သွား၍ စိတ်ညစ်နေသည်။109ကျွန်တော်က ရေနဲ့ထမင်းကိုပဲ စားတယ်။,ကျွန်တော်သည် ရေနှင့်ထမင်းကိုသာ စားသည်။110ကျွန်တော်က ရေပဲ သောက်တယ်။,ကျွန်တော်သည် ရေသာ ‌သောက်သည်။111ကျောင်းသားတိုင်းက စာကြိုးစားရမယ်။,ကျောင်းသားတိုင်းသည် စာကြိုးရမည်။112ရန်ကုန်ကနေ မန္တလေးကို ရထားနဲ့ သွားတယ်။,ရန်ကုန်မှ မန္တလေးသို့ ရထားဖြင့် သွားသည်။113မန္တလေးကနေ ပခုက္ကူကို ကားနဲ့သွားတာ ၅ နာရီလောက်ပဲကြာတယ်။,မန္တလေးမှ ပခုက္ကူသို့ ကားဖြင့်သွားရာ ၅ နာရီခန့်သာ ကြာသည်။114စာရေးတာက လက်နာတယ်။,စာရေးခြင်းသည် လက်နာသည်။115ကျွန်တော်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။,ကျွန်တော်သည် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။116ကျွန်တော်က ကျောင်းသားဖြစ်တာကြောင့် စာရေးရတယ်။,ကျွန်တော်သည် ကျောင်းဖြစ်၍ စာရေးရသည်။117ကျွန်တော်က အသီးတွေထဲမှာ ပန်းသီးကို ပိုပြီးကြိုက်တယ်။,ကျွန်တော်သည် အသီးများထဲတွင် ပန်းသီးကို ပို၍ကြိုက်သည်။118ကျွန်တော်က အရောင်တွေထဲမှာ အနက်ကို သိပ်ပြီးမကြိုက်ဘူး။,ကျွန်တော်သည် အရောင်များထဲတွင် အနက်ကို သိပ်၍မကြိုက်ပါ။119ကျွန်တော်က အိမ်ထဲမှာ အနေများတယ်။,ကျွန်တော်သည် အိမ်ထဲတွင် အနေများသည်။120သူ့မှာ အရသာရှိတဲ့ ငှက်ပျောသီးရှိတယ်။,သူ့၌ အရသာရှိသော ငှက်ပျောသီးရှိသည်။121ဒီနေ့ မိုးသည်းသည်းထန်ထန် ရွာလိမ့်မယ်။,ယနေ့ မိုးသည်ထန်စွာ ရွာလိမ့်မည်။122ကျောင်းကို လျှင်လျှင်မြန်မြန် ပြေးပြီး သွားတယ်။,ကျောင်းသို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေး၍ သွားသည်။123အလုပ်ဆင်းချိန်ရောက်လို့ သူက သူ့ပစ္စည်းတွေကို လျှင်လျှင်မြန်မြန် သိမ်းတယ်။,အလုပ်ဆင်းချိန်ရောက်သောကြောင့် သူသည် သူ၏ပစ္စည်းများကို လျှင်မြန်စွာ သိမ်းသည်။124ကျောင်းတက်မှန်ရင် အမှတ်ကောင်းတယ်။,ကျောင်းတက်မှန်လျှင် အမှတ်ကောင်းသည်။125သူပြောတာမှန်ရင် ကောင်းမယ်။,သူပြောတာမှန်လျှင် ကောင်းမည်။126ဒီနေ့ ရာသီဥတုက သာသာယာယာ မရှိနေဘူး။,ယနေ့ ရာသီဥတုသည် သာယာစွာ မရှိနေပါ။127ဒီနေ့ သူ့အဝတ်အစားတွေက တောက်တောက်ပြောင်ပြောင် ဖြစ်နေတယ်။,ယနေ့ သူ၏အဝတ်အစားများသည် တောက်ပြောင်စွာ ဖြစ်နေသည်။128ဦးဘက ကိုကောင်းရဲ့ အဖေလေ။,ဦးဘသည် ကိုကောင်း၏ ဖခင်ဖြစ်သည်။129ဒေါ်လှက စကားကို ချိုချိုသာသာ ပြောတတ်တယ်။,ဒေါ်လှသည် စကားကို ချိုသာစွာ ပြောတတ်သည်။130မမရဲ့ စကားလုံးတွေက နားဝင်အရမ်းချိုတာပဲ။,မမ၏ စကားလုံးများသည် နာဝင်အလွန်ချိုသည်။131မောင်မောင်ရဲ့ စကားလုံးတွေက ဓားသွားလိုမျိုး စူးစူးရှရှဖြစ်နေတယ်။,မောင်မောင်၏ စကားလုံးများသည် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှစွာဖြစ်နေသည်။132မင်းကို ထပ်ပြီးမတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ။,မင်းကို ထပ်။133ငါဆိုလိုတာက မြန်မြန်ဆန်ဆန်လုပ်၊ ပြီးရင် ထမင်းချက်လိုက်။,ငါဆိုလိုသည်မှာ မြန်ဆန်စွာလုပ်၊ ပြီးလျှင် ထမင်းချက်ပါ။134မောင်မောင်နဲ့ဆုဆုက မောင်နှမတွေပါ။,မောင်မောင်နှင့်ဆုဆုသည် မောင်နှမများဖြစ်သည်။135မောင်မောင်နဲ့ဆုဆုက ကျောင်းကို ကားနဲ့သွားတယ်။,မောင်မောင်နှင့်ဆုဆုသည် ကျောင်းသို့ ကားဖြင့်သွားသည်။136ကားကို မြန်မြန်မောင်းဖို့ မသင့်တော်ဘူး။,ကားကို မြန်စွာမောင်းရန် မသင့်တော်ပါ။137ဒီရေကန်မှာ ငါးမြှားလို့မရဘူး။,ဤရေကန်တွင် ငါးမြှား၍မရပါ။138ငါ အခု ရေချိုးမယ်။,ငါ ယခု ရေချိုးမည်။139သူ ဒီနေ့ အလုပ်မလုပ်ဘူး။,သူ ယနေ့ အလုပ်မလုပ်ပါ။140မင်း ဘာရှာနေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို ရှာနေသနည်း။141လှလှ ဘယ်မှာ နေသလဲ။,လှလှ အဘယ်မှာ နေသနည်း။142သူ စစ်ကိုင်းက မန္တလေးကို ရထားနဲ့လာတယ်။,သူ စစ်ကိုင်းမှ မန္တလေးသို့ ရထားဖြင့် လာသည်။143သူမက အိမ်မှာပဲ စာဖတ်မယ်။,သူမသည် အိမ်၌ပင် စာဖတ်မည်။144ငါ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်တယ်။,ငါ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်သည်။145သူမ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတယ်။,သူမ စိတ်ပျက်စွာ ဖြစ်နေသည်။146မင်း တိုးတိုး ပြောရမယ်။,မင်း တိုးညင်းစွာ ပြောရမည်။147တကယ်လို့ မင်း စာမကျက်ရင် စာမေးပွဲကျလိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း စာမကျက်လျှင် စာမေးပွဲကျလိမ့်မည်။148ဒါကြောင့် ငါ လာခဲ့တယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ လာခဲ့သည်။149ဒါပေမယ့် သူမ သဘောမတူဘူး။,သို့သော် သူမ သဘောမတူပါ။150နေပူ ပေမယ့် ငါ သွားမယ်။,နေပူ သော်လည်း ငါ သွားမည်။151ဒီသတင်းကို ငါ ကြားတယ်။,ဤသတင်းကို ငါ ကြားသည်။152သူ မလာဘူးလို့ ပြောတယ်။,သူ မလာဟူ၍ ပြောသည်။153ငါ သိပ်ဝမ်းသာတယ်။,ငါ အလွန်ဝမ်းသာသည်။154ဒီလို မပြောပါနဲ့။,ဤသို့ မပြောပါနှင့်။155လူကြီးတွေ စကားပြောနေတယ်။,လူကြီးများ စကားပြောနေသည်။156မောင်မောင် လုပ်လို့ မရဘူး။,မောင်မောင် လုပ်၍ မရပေ။157ငါ စောင့်ရတာ မကြိုက်ဘူး။,ငါ စောင့်ရသည်မှာ မကြိုက်ပေ။158သူ ကစားနေတာ။,သူ ကစားနေခြင်းဖြစ်သည်။159အလုပ်ဆိုတာ ကြိုးစားရတယ်။,အလုပ်ဆိုသည်မှာ ကြိုးစားရသည်။160ငါ သီချင်းနားထောင်တာကို နှစ်သက်တယ်။,ငါ သီချင်းနားထောင်ခြင်းကို နှစ်သက်သည်။161မင်း ဘာစာအုပ် ဖတ်မလဲ။,မင်း မည်သည့်စာအုပ် ဖတ်မည်နည်း။162သူ ဘာဝယ်တာလဲ။,သူ မည်သည်ကို ဝယ်သနည်း။163မင်း ဘာလို့ စိတ်ဆိုးတာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးသနည်း။164သူမ စာမေးပွဲ အောင်သလား။,သူမ စာမေးပွဲ အောင်သလော။165မင်း ဘယ်နေ့ ပြန်လာမလဲ။,မင်း မည်သည့်နေ့ ပြန်လာမည်နည်း။166ငါတို့ ဘယ်ဆိုင်မှာ ထိုင်မလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်ဆိုင်တွင် ထိုင်မည်နည်း။167ဘယ်သူ လာမလဲ။,မည်သူ လာမည်နည်း။168မင်း ဘယ်လို ပြင်မလဲ။,မင်း မည်သို့ ပြင်မည်နည်း။169မနက်ဖြန်ကစပြီး ငါ ဝိတ်ချမယ်။,မနက်ဖြန်မှစ၍ ငါ ဝိတ်ချမည်။170အသက်ရှင်တဲ့အထိ ကျေးဇူးဆပ်မယ်။,အသက်ရှင်သည့်တိုင် ကျေးဇူးဆပ်မည်။171တကယ်တော့ ဒါက မဟုတ်မမှန်ပါဘူး။,စင်စစ် ဤသည်မှာ မဟုတ်မမှန်ပါ။172ငါ သောက်ဖို့ ဝယ်လာတယ်။,ငါ သောက်ရန် ဝယ်လာသည်။173သူ အကြာကြီး မနေချင်ဘူး။,သူ အကြာကြီး မနေလိုပေ။174သူ့ဆီကို ပေးလိုက်မယ်။,သူ့ထံသို့ ပေးလိုက်မည်။175သူ့ဆီက အကူအညီ ရတယ်။,သူ့ထံမှ အကူအညီ ရသည်။176ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ မုန့်မရှိပါနဲ့။,ရေခဲသေတ္တာအတွင်း၌ မုန့်မရှိပါနှင့်။177မင်း မြန်မြန်ပြေးတယ်။,မင်း မြန်စွာပြေးသည်။178သူမ သေသေသပ်သပ် ဝတ်ဆင်တယ်။,သူမ သေသပ်စွာ ဝတ်ဆင်တယ်။179ပင်ပန်း ပေမယ့် ငါ လုပ်မယ်။,ပင်ပန်း သော်လည်း ငါ လုပ်မည်။180ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ငွေရှာရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ ငွေရှာရမည်။181ဒါတင်မက သူ ခိုးလဲ ခိုးသေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ ခိုးလည်း ခိုးသေး၏။182ဆရာ ပြောသလို ငါ ရေးတယ်။,ဆရာ ပြောသကဲ့သို့ ငါ ရေးသည်။183မောင်မောင် ယောကျာ်းကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် ယောကျာ်းကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။184ဒီကားကို ငါ မဝယ်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဈေးကြီးလို့။,ဤကားကို ငါ မဝယ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဈေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။185တွေးစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။,တွေးဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။186လုပ်နိုင်သလောက် ကူညီပါ။,လုပ်နိုင်သမျှ ကူညီပါ။187ငါ့ကို ဒီလောက် ပန်ကာဖွင့်ပေးပါ။,ငါ့ကို ဤမျှ ပန်ကာဖွင့်ပေးပါ။188သူ ဟိုလို ပြောတယ်။,သူ ထိုသို့ ပြောသည်။189ဟိုအိမ်ကို ငါ မသွားဘူး။,ထိုအိမ်သို့ ငါ မသွားပါ။190ခဏ လမ်းလျှောက်ပါ။,ခေတ္တ လမ်းလျှောက်ပါ။191လာမယ့် နှစ်မှာ ငါ ဘွဲ့ရမယ်။,လာမည့် နှစ်တွင် ငါ ဘွဲ့ရမည်။192တော်တဲ့ လူငယ် ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် လူငယ် ဖြစ်သည်။193မင်း မစားလဲ ရတယ်။,မင်း မစားသော်လည်း ရသည်။194மင်း မကူညီရင် ငါ ဒုက္ခရောက်မယ်။,မင်း မကူညီလျှင် ငါ ဒုက္ခရောက်မည်။195သူ စာမဖတ်တာကလွဲလို့ အကုန်ကောင်းတယ်။,သူ စာမဖတ်သည်မှလွဲ၍ အကုန်ကောင်းသည်။196အားလပ်ရက်မှာ ပန်းချီဆွဲမယ်။,အားလပ်ရက်တွင် ပန်းချီဆွဲမည်။197သူ အမြင့်ကြီးက ပြုတ်ကျတယ်။,သူ အမြင့်မှ ပြုတ်ကျသည်။198ငါ့အစ်ကိုက လူကောင်းဖြစ်သည်။,ငါ့အစ်ကိုသည် လူကောင်းဖြစ်သည်။199ဒီကလေးက လိမ္မာတယ်။,ဤကလေးသည် လိမ္မာသည်။200မင်း ဘာတောင်းသလဲ။,မင်း မည်သည်ကို တောင်းသနည်း။201သူ ငိုနေတာကို ငါ တွေ့တယ်။,သူ ငိုနေသည်ကို ငါ တွေ့သည်။202သူငယ်ချင်းဆိုတာ ရိုင်းပင်းရတယ်။,သူငယ်ချင်းဆိုသည်မှာ ရိုင်းပင်းရသည်။203ငါ ရုပ်ရှင်ကြည့်တာကို ဝါသနာပါတယ်။,ငါ ရုပ်ရှင်ကြည့်ခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။204သူ ထမင်းချက်နေတာ။,သူ ထမင်းချက်နေခြင်းဖြစ်သည်။205ငါ ခရီးသွားရတာ ပျော်တယ်။,ငါ ခရီးသွားရသည်မှာ ပျော်သည်။206သူမ စာမေးပွဲဖြေလို့ မပြီးသေးဘူး။,သူမ စာမေးပွဲဖြေ၍ မပြီးသေးပေ။207ကျောင်းသားတွေ ဆူညံနေကြတယ်။,ကျောင်းသားများ ဆူညံနေကြသည်။208ဟိုလို မအော်ပါနဲ့။,ထိုသို့ မအော်ပါနှင့်။209မင်း ဘယ်လို ဖြေမလဲ။,မင်း မည်သို့ ဖြေမည်နည်း။210လှလှ ဘယ်အချိန် ပြန်လာမလဲ။,လှလှ မည်သည့်အချိန် ပြန်လာမည်နည်း။211အခု ငါ အိပ်မယ်။,ယခု ငါ အိပ်မည်။212မနေ့က ငါ အလုပ်ရှုပ်တယ်။,ယမန်နေ့က ငါ အလုပ်ရှုပ်သည်။213အဖေ ဆေးရုံက ဆင်းမယ်။,ဖခင် ဆေးရုံမှ ဆင်းမည်။214အမေ ဟင်းချက်တယ်။,မိခင် ဟင်းချက်သည်။215သူမက စောစောစီးစီး ထတယ်။,သူမသည် စောစွာ ထသည်။216မောင်မောင်က ဖြည်းဖြည်းရိုးရိုး စကားပြောတယ်။,မောင်မောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောသည်။217သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတတ်တယ်။,သူသည် ပွင့်လင်းစွာ ပြောတတ်သည်။218မင်း တည့်တည့် သွားပါ။,မင်း တည့်မတ်စွာ သွားပါ။219သူမက သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်။,သူမသည် ဧကန်မုချ အောင်မြင်မည်။220မင်း အများကြီး သိတယ်။,မင်း များစွာ သိသည်။221သူ စောစော ရောက်တယ်။,သူ စောစွာ ရောက်သည်။222ဦးလေးက ပိုက်ဆံ ပေးတယ်။,ဦးလေးသည် ပိုက်ဆံ ပေးသည်။223သူ လေယာဉ်နဲ့ သွားတယ်။,သူ လေယာဉ်ဖြင့် သွားသည်။224မင်း ဘာဖြစ်လို့ ရယ်တာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် ရယ်သနည်း။225သူ အိပ်မပျော်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကော်ဖီသောက်လို့။,သူ အိပ်မပျော်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကော်ဖီသောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။226ငါ ပိုက်ဆံစုဖို့ အလုပ်လုပ်မယ်။,ငါ ပိုက်ဆံစုရန် အလုပ်လုပ်မည်။227သူ့ဆီက ဖုန်းငှားတယ်။,သူ့ထံမှ ဖုန်းငှားသည်။228သူမဆီ ပို့လိုက်ပါ။,သူမထံ ပို့လိုက်ပါ။229သေတ္တာထဲမှာ ပစ္စည်းထည့်နေကြတယ်။,သေတ္တာအတွင်း၌ ပစ္စည်းထည့်နေကြသည်။230ဒါပြင် သူက စိတ်လည်း ကောင်းသေးတယ်။,ထိုပြင် သူသည် စိတ်လည်း ကောင်းသေး၏။231တကယ်လို့ မိုးရွာရင် ငါ ထီးယူသွားမယ်။,အကယ်၍ မိုးရွာလျှင် ငါ ထီးယူသွားမည်။232ဒီနေ့ လေတိုက်တယ်။,ယနေ့ လေတိုက်သည်။233သူမ ခဏ ထိုင်မယ်။,သူမ ခေတ္တ ထိုင်မယ်။234လာမယ့် အပတ်မှာ ငါ စာမေးပွဲဖြေမယ်။,လာမည့် အပတ်တွင် ငါ စာမေးပွဲဖြေမည်။235တော်တဲ့ ဆရာဝန် ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် ဆရာဝန် ဖြစ်သည်။236ငါ အခု သတင်းစာဖတ်မယ်။,ငါ ယခု သတင်းစာဖတ်မည်။237သူ ဒီနေ့ ဆိုင်မဖွင့်ဘူး။,သူ ယနေ့ ဆိုင်မဖွင့်ပါ။238မင်း ဘာတွေးနေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို တွေးနေသနည်း။239ညီညီ ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်သလဲ။,ညီညီ အဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်သနည်း။240သူ တောင်ကြီးက ရန်ကုန်ကို လေယာဉ်နဲ့လာတယ်။,သူ တောင်ကြီးမှ ရန်ကုန်သို့ လေယာဉ်ဖြင့် လာသည်။241သူမက ကုမ္ပဏီမှာပဲ အလုပ်လုပ်မယ်။,သူမသည် ကုမ္ပဏီ၌ပင် အလုပ်လုပ်မည်။242ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်တယ်။,ငါ ကောင်းစွာ နားလည်သည်။243သူမ စိတ်လှုပ်ရှားလှုပ်ရှား ဖြစ်နေတယ်။,သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြစ်နေသည်။244မင်း တိုးတိုး နှုတ်ဆက်ရမယ်။,မင်း တိုးညင်းစွာ နှုတ်ဆက်ရမည်။245တကယ်လို့ မင်း ဆေးမသောက်ရင် ရောဂါတိုးလိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း ဆေးမသောက်လျှင် ရောဂါတိုးလိမ့်မည်။246ဒါကြောင့် ငါ သဘောတူတယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ သဘောတူသည်။247ဒါပေမယ့် သူ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။,သို့သော် သူ ခွင့်မလွှတ်ပါ။248မိုးရွာ ပေမယ့် ငါ လာခဲ့မယ်။,မိုးရွာ သော်လည်း ငါ လာခဲ့မည်။249ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သိတယ်။,ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သိသည်။250သူ အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောတယ်။,သူ အဆင်ပြေသည်ဟု ပြောသည်။251ငါ သိပ်ဝမ်းနည်းတယ်။,ငါ အလွန်ဝမ်းနည်းသည်။252ဒီလို မတုံ့ပြန်ပါနဲ့။,ဤသို့ မတုံ့ပြန်ပါနှင့်။253ကျောင်းသားတွေ စာမေးပွဲဖြေနေတယ်။,ကျောင်းသားများ စာမေးပွဲဖြေနေသည်။254ဇော်ဇော် ပြေးလို့ မနိုင်ဘူး။,ဇော်ဇော် ပြေး၍ မနိုင်ပေ။255ငါ ရှုံးရတာ မကျေနပ်ဘူး။,ငါ ရှုံးရသည်မှာ မကျေနပ်ပေ။256သူ ငွေစုနေတာ။,သူ ငွေစုနေခြင်းဖြစ်သည်။257ပညာဆိုတာ ရှာမှရတယ်။,ပညာဆိုသည်မှာ ရှာမှရသည်။258ငါ အပင်စိုက်တာကို မြတ်နိုးတယ်။,ငါ အပင်စိုက်ခြင်းကို မြတ်နိုးသည်။259မင်း ဘာရုပ်ရှင် ကြည့်မလဲ။,မင်း မည်သည့်ရုပ်ရှင် ကြည့်မည်နည်း။260သူ ဘာချက်တာလဲ။,သူ မည်သည်ကို ချက်သနည်း။261မင်း ဘာလို့ နောက်ကျတာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် နောက်ကျသနည်း။262သူမ ဆုရသလား။,သူမ ဆုရသလော။263မင်း ဘယ်အချိန် ဖုန်းဆက်မလဲ။,မင်း မည်သည့်အချိန် ဖုန်းဆက်မည်နည်း။264ငါတို့ ဘယ်ရုံးမှာ တွေ့မလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်ရုံးတွင် တွေ့မည်နည်း။265ဘယ်သူ ဆုံးဖြတ်မလဲ။,မည်သူ ဆုံးဖြတ်မည်နည်း။266မင်း ဘယ်လို ပြင်ဆင်မလဲ။,မင်း မည်သို့ ပြင်ဆင်မလဲ။267နောင်လကစပြီး ငါ အစားအသောက်လျှော့မယ်။,နောင်လမှစ၍ ငါ အစားအသောက်လျှော့မည်။268အသက်ကြီးတဲ့အထိ ငါ စာဖတ်မယ်။,အသက်ကြီးသည့်တိုင် ငါ စာဖတ်မည်။269တကယ်တော့ ဒါက အထင်လွဲတာပါ။,စင်စစ် ဤသည်မှာ အထင်လွဲခြင်းဖြစ်သည်။270ငါ သုံးဖို့ ဖယ်ထားတယ်။,ငါ သုံးရန် ဖယ်ထားသည်။271သူ့ဆီကို ပို့လိုက်မယ်။,သူ့ထံသို့ ပို့လိုက်မည်။272သူ့ဆီက သတင်းရတယ်။,သူ့ထံမှ သတင်းရသည်။273သံပုံးထဲမှာ ရေမရှိပါနဲ့။,သံပုံးအတွင်း၌ ရေမရှိပါနှင့်။274မင်း မြန်မြန် လျှောက်တယ်။,မင်း မြန်စွာ လျှောက်သည်။275သူမ သေသေသပ်သပ် ပြုလုပ်တယ်။,သူမ သေသပ်စွာ ပြုလုပ်တယ်။276ဆင်းရဲ ပေမယ့် ငါ ဂုဏ်ယူတယ်။,ဆင်းရဲ သော်လည်း ငါ ဂုဏ်ယူသည်။277ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အမှန်တရားကို ပြောရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ အမှန်တရားကို ပြောရမည်။278ဒါတင်မက သူ ဆဲလဲ ဆဲသေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ ဆဲလည်း ဆဲသေး၏။279အဘိုး ပြောသလို ငါ နေတယ်။,အဘိုး ပြောသကဲ့သို့ ငါ နေသည်။280မောင်မောင် ကလေးဆန်တဲ့လူ မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် ကလေးဆန်သည့်လူ မဟုတ်တော့ပေ။281ဒီအိမ်ကို ငါ မငှားနိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အိမ်လခကြီးလို့။,ဤအိမ်ကို ငါ မငှားနိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်လခကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။282စိုးရိမ်စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။,စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။283တက်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပါ။,တက်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပါ။284ငါ့ကို ဒီလောက် အားပေးပါ။,ငါ့ကို ဤမျှ အားပေးပါ။285သူ ဟိုလို သီချင်းဆိုတယ်။,သူ ထိုသို့ သီချင်းဆိုသည်။286ဟိုနေရာသို့ ငါ မသွားဘူး။,ထိုနေရာသို့ ငါ မသွားပါ။287ခဏ ထိုင်ပါ။,ခေတ္တ ထိုင်ပါ။288လာမယ့် မိုးရာသီမှာ ငါ သစ်ပင်စိုက်မယ်။,လာမည့် မိုးရာသီတွင် ငါ သစ်ပင်စိုက်မည်။289တော်တဲ့ အားကစားသမား ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် အားကစားသမား ဖြစ်သည်။290မင်း မဝယ်လဲ ရတယ်။,မင်း မဝယ်သော်လည်း ရသည်။291မင်း မတားရင် ငါ သတ်လိမ့်မယ်။,မင်း မတားလျှင် ငါ သတ်လိမ့်မည်။292သူ စာမကျက်တာကလွဲလို့ အကုန်တော်တယ်။,သူ စာမကျက်သည်မှလွဲ၍ အကုန်တော်သည်။293အားလပ်ချိန်မှာ အားကစားလုပ်မယ်။,အားလပ်ချိန်တွင် အားကစားလုပ်မည်။294သူ အဝေးကြီးက လှမ်းမြင်တယ်။,သူ အဝေးမှ လှမ်းမြင်သည်။295ငါ့အမက စိတ်သဘောကောင်းဖြစ်သည်။,ငါ့အမသည် စိတ်သဘောကောင်းဖြစ်သည်။296ဒီကျောင်းသားက စာကြိုးစားတယ်။,ဤကျောင်းသားသည် စာကြိုးစားတယ်။297မင်း ဘာတောင်းပန်သလဲ။,မင်း မည်သည်ကို တောင်းပန်သနည်း။298သူ ရယ်နေတာကို ငါ ကြားတယ်။,သူ ရယ်နေသည်ကို ငါ ကြားသည်။299ဆရာဆိုတာ လမ်းပြရတယ်။,ဆရာဆိုသည်မှာ လမ်းပြရသည်။300ငါ သတင်းဖတ်တာကို ဝါသနာပါတယ်။,ငါ သတင်းဖတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။301သူ စက်ဘီးပြင်နေတာ။,သူ စက်ဘီးပြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။302သူမ စာစီစာကုံးရေးလို့ မပြီးသေးဘူး။,သူမ စာစီစာကုံးရေး၍ မပြီးသေးပေ။303ကလေးတွေ ငိုနေကြတယ်။,ကလေးများ ငိုနေကြသည်။304ဟိုလို မကြည့်ပါနဲ့။,ထိုသို့ မကြည့်ပါနှင့်။305မင်း ဘယ်လို စဉ်းစားမလဲ။,မင်း မည်သို့ စဉ်းစားမည်နည်း။306မောင်မောင် ဘယ်အချိန် ထမလဲ။,မောင်မောင် မည်သည့်အချိန် ထမည်နည်း။307အခု ငါ ရေကူးမယ်။,ယခု ငါ ရေကူးမည်။308မနေ့က ငါ အိမ်ပြင်တယ်။,ယမန်နေ့က ငါ အိမ်ပြင်သည်။309အဖေ ဈေးက ပြန်လာမယ်။,ဖခင် ဈေးမှ ပြန်လာမည်။310အမေ စာဖတ်တယ်။,မိခင် စာဖတ်သည်။311သူမက စောစောစီးစီး ရောက်တယ်။,သူမသည် စောစွာ ရောက်သည်။312မောင်မောင်က ဖြည်းဖြည်းရိုးရိုး အလုပ်လုပ်တယ်။,မောင်မောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ အလုပ်လုပ်သည်။313သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံတတ်တယ်။,သူသည် ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံတတ်သည်။314မင်း တည့်တည့် ဆက်မောင်းပါ။,မင်း တည့်မတ်စွာ ဆက်မောင်းပါ။315သူမက သေချာပေါက် ရောက်လာမယ်။,သူမသည် ဧကန်မုချ ရောက်လာမည်။316မင်း အများကြီး တတ်တယ်။,မင်း များစွာ တတ်သည်။317သူ စောစော နိုးတယ်။,သူ စောစွာ နိုးသည်။318အဒေါ်က မုန့်ပေးတယ်။,အဒေါ်သည် မုန့်ပေးသည်။319သူ မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့ သွားတယ်။,သူ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် သွားသည်။320သူ စာမေးပွဲကျတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စာမကျက်လို့။,သူ စာမေးပွဲကျပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စာမကျက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။321ငါ အိမ်ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံစုမယ်။,ငါ အိမ်ဝယ်ရန် ပိုက်ဆံစုမည်။322သူ့ဆီက ကွန်ပျူတာ ငှားတယ်။,သူ့ထံမှ ကွန်ပျူတာ ငှားသည်။323သူမဆီ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။,သူမထံ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။324အိတ်ထဲမှာ ပစ္စည်းထည့်နေကြတယ်။,အိတ်အတွင်း၌ ပစ္စည်းထည့်နေကြသည်။325ဒါပြင် သူက ပညာလည်း တတ်သေးတယ်။,ထိုပြင် သူသည် ပညာလည်း တတ်သေး၏။326တကယ်လို့ ဆီးနှင်းကျရင် ငါ ဂျာကင်အင်္ကျီဝတ်မယ်။,အကယ်၍ ဆီးနှင်းကျလျှင် ငါ ဂျာကင်အင်္ကျီဝတ်မည်။327ဒီနေ့ နေပူတယ်။,ယနေ့ နေပူသည်။328သူမ ခဏ စဉ်းစားမယ်။,သူမ ခေတ္တ စဉ်းစားမည်။329လာမယ့် နှစ်ပတ်မှာ ငါ ရန်ကုန်ပြန်မယ်။,လာမည့် နှစ်ပတ်တွင် ငါ ရန်ကုန်ပြန်မည်။330တော်တဲ့ အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်သည်။331ငါ အခု ကော်ဖီဖျော်မယ်။,ငါ ယခု ကော်ဖီဖျော်မည်။332သူ ဒီနေ့ အစည်းအဝေးမတက်ဘူး။,သူ ယနေ့ အစည်းအဝေးမတက်ပါ။333မင်း ဘာမျှော်လင့်နေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို မျှော်လင့်နေသနည်း။334ညီမလေး ဘယ်မှာ ပုန်းနေသလဲ။,ညီမလေး အဘယ်မှာ ပုန်းနေသနည်း။335သူ မော်လမြိုင်က ရန်ကုန်ကို သင်္ဘောနဲ့လာတယ်။,သူ မော်လမြိုင်မှ ရန်ကုန်သို့ သင်္ဘောဖြင့် လာသည်။336သူမက မီးဖိုချောင်မှာပဲ ဟင်းချက်မယ်။,သူမသည် မီးဖိုချောင်၌ပင် ဟင်းချက်မည်။337ငါ ကောင်းကောင်း နားထောင်တယ်။,ငါ ကောင်းစွာ နားထောင်သည်။338သူမ ရိုးရိုးအေးအေး နေထိုင်တယ်။,သူမ ရိုးသားစွာ နေထိုင်တယ်။339မင်း ဖြည်းဖြည်း ပြောရမယ်။,မင်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောရမည်။340တကယ်လို့ မင်း ကားမြန်မြန်မောင်းရင် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း ကားမြန်စွာမောင်းလျှင် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မည်။341ဒါကြောင့် ငါ လက်ခံတယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ လက်ခံသည်။342ဒါပေမယ့် သူ မေ့မပစ်ဘူး။,သို့သော် သူ မေ့မပစ်ပါ။343ငွေမရှိ ပေမယ့် ငါ ပျော်တယ်။,ငွေမရှိ သော်လည်း ငါ ပျော်သည်။344ဒီကိစ္စကို ငါ သဘောပေါက်တယ်။,ဤကိစ္စကို ငါ သဘောပေါက်သည်။345သူ အောင်မြင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။,သူ အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။346ငါ သိပ်ပင်ပန်းတယ်။,ငါ အလွန်ပင်ပန်းသည်။347ဒီလို မတားဆီးပါနဲ့။,ဤသို့ မတားဆီးပါနှင့်။348လူနာတွေ စောင့်ဆိုင်းနေတယ်။,လူနာများ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။349ကိုကို သွားလို့ မရဘူး။,ကိုကို သွား၍ မရပေ။350ငါ မျှော်လင့်ရတာ အချိန်ကုန်တယ်။,ငါ မျှော်လင့်ရသည်မှာ အချိန်ကုန်ပေ။351သူ ကဗျာရေးနေတာ။,သူ ကဗျာရေးခြင်းကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။352အမှန်တရားဆိုတာ ပေါ်လေ့ရှိတယ်။,အမှန်တရားဆိုသည်မှာ ပေါ်လေ့ရှိသည်။353ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်တာကို စိတ်ဝင်စားတယ်။,ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းကို စိတ်ဝင်စားသည်။354မင်း ဘာဟင်း ချက်မလဲ။,မင်း မည်သည့်ဟင်း ချက်မည်နည်း။355သူ ဘာတောင်းတာလဲ။,သူ မည်သည်ကို တောင်းသနည်း။356မင်း ဘာလို့ ညာတာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် ညာသနည်း။357သူမ ဆေးရုံတက်ရသလား။,သူမ ဆေးရုံတက်ရသလော။358မင်း ဘယ်တော့ အလုပ်ပြီးမလဲ။,မင်း မည်သည့်အချိန် အလုပ်ပြီးမည်နည်း။359ငါတို့ ဘယ်ကွင်းမှာ ကစားမလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်ကွင်းတွင် ကစားမည်နည်း။360ဘယ်သူ တာဝန်ယူမလဲ။,မည်သူ တာဝန်ယူမည်နည်း။361မင်း ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ။,မင်း မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်နည်း။362ရှေ့အပတ်ကစပြီး ငါ စာကြည့်တိုက်သွားမယ်။,ရှေ့အပတ်မှစ၍ ငါ စာကြည့်တိုက်သွားမည်။363သေတဲ့အထိ ချစ်မယ်။,သေသည့်တိုင် ချစ်မည်။364တကယ်တော့ ဒါက တရားမျှတပါတယ်။,စင်စစ် ဤသည်မှာ တရားမျှတပါသည်။365ငါ လှူဖို့ ဝယ်လာတယ်။,ငါ လှူရန် ဝယ်လာသည်။366သူ အကြာကြီး မနားချင်ဘူး။,သူ အကြာကြီး မနားလိုပေ။367သူ့ဆီကို စာပို့လိုက်မယ်။,သူ့ထံသို့ စာပို့လိုက်မည်။368သူ့ဆီက ပိုက်ဆံချေးတယ်။,သူ့ထံမှ ပိုက်ဆံချေးသည်။369အခန်းထဲမှာ လူမရှိပါနဲ့။,အခန်းအတွင်း၌ လူမရှိပါနှင့်။370မင်း မြန်မြန် ပြန်တယ်။,မင်း မြန်စွာ ပြန်သည်။371သူမ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်တယ်။,သူမ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်သည်။372ခက်ခဲ ပေမယ့် ငါ ကျော်ဖြတ်မယ်။,ခက်ခဲ သော်လည်း ငါ ကျော်ဖြတ်မည်။373ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ကတိတည်ရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ ကတိတည်ရမည်။374ဒါတင်မက သူ လိမ်လဲ လိမ်သေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ လိမ်လည်း လိမ်သေး၏။375အမေ သွန်သင်သလို ငါ ကျင့်ကြံတယ်။,မိခင် သွန်သင်သကဲ့သို့ ငါ ကျင့်ကြံသည်။376မောင်မောင် စိတ်ပူတတ်တဲ့လူ မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် စိတ်ပူတတ်သည့်လူ မဟုတ်တော့ပေ။377ဒီဖုန်းကို ငါ မကိုင်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပျက်နေလို့။,ဤဖုန်းကို ငါ မကိုင်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။378စူးစမ်းစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။,စူးစမ်းဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။379တောင်းဆိုနိုင်သလောက် တောင်းဆိုပါ။,တောင်းဆိုနိုင်သမျှ တောင်းဆိုပါ။380ငါ့ကို ဒီလောက် လျှော့ပေးပါ။,ငါ့ကို ဤမျှ လျှော့ပေးပါ။381သူ ဟိုလို ကားမောင်းတယ်။,သူ ထိုသို့ ကားမောင်းသည်။382ဟိုဆိုင်သို့ ငါ မသွားဘူး။,ထိုဆိုင်သို့ ငါ မသွားပါ။383ခဏ ရပ်ပါ။,ခေတ္တ ရပ်ပါ။384လာမယ့် ပွင့်လင်းရာသီမှာ ငါ ခရီးထွက်မယ်။,လာမည့် ပွင့်လင်းရာသီတွင် ငါ ခရီးထွက်မည်။385တော်တဲ့ ကျောင်းအုပ် ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် ကျောင်းအုပ် ဖြစ်သည်။386ငါ အခု ဓာတ်ပုံဖျက်မယ်။,ငါ ယခု ဓာတ်ပုံဖျက်မည်။387သူ ဒီနေ့ အိမ်ပြင်မထွက်ဘူး။,သူ ယနေ့ အိမ်ပြင်မထွက်ပါ။388မင်း ဘာစောင့်ကြည့်နေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေသနည်း။389ကျော်ကျော် ဘယ်မှာ ပညာသင်သလဲ။,ကျော်ကျော် အဘယ်မှာ ပညာသင်သနည်း။390သူ ထားဝယ်က ရန်ကုန်ကို ကားနဲ့လာတယ်။,သူ ထားဝယ်မှ ရန်ကုန်သို့ ကားဖြင့် လာသည်။391သူမက စာကြည့်တိုက်မှာပဲ စာကျက်မယ်။,သူမသည် စာကြည့်တိုက်၌ပင် စာကျက်မည်။392ငါ ကောင်းကောင်း မှတ်မိတယ်။,ငါ ကောင်းစွာ မှတ်မိသည်။393သူမ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ် ဖြစ်နေတယ်။,သူမ တုန်လှုပ်စွာ ဖြစ်နေသည်။394မင်း တိုးတိုး နှုတ်ထွက်ရမယ်။,မင်း တိုးညင်းစွာ နှုတ်ထွက်ရမည်။395တကယ်လို့ မင်း စပါးမစိုက်ရင် ဆန်ပြတ်လိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း စပါးမစိုက်လျှင် ဆန်ပြတ်လိမ့်မည်။396ဒါကြောင့် ငါ ရွေးချယ်တယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ ရွေးချယ်သည်။397ဒါပေမယ့် သူ အလျှော့မပေးဘူး။,သို့သော် သူ အလျှော့မပေးပါ။398နေပူ ပေမယ့် ငါ အလုပ်လုပ်မယ်။,နေပူ သော်လည်း ငါ အလုပ်လုပ်မည်။399ဒီအမှန်တရားကို ငါ သိတယ်။,ဤအမှန်တရားကို ငါ သိသည်။400သူ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလို့ ပြောတယ်။,သူ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟု ပြောသည်။401ငါ သိပ်မောတယ်။,ငါ အလွန်မောသည်။402ဒီလို မတွေးတောပါနဲ့။,ဤသို့ မတွေးတောပါနှင့်။403ဆရာဝန်တွေ လူနာကြည့်နေတယ်။,ဆရာဝန်များ လူနာကြည့်နေသည်။404ထွန်းထွန်း ကူးလို့ မနိုင်ဘူး။,ထွန်းထွန်း ကူး၍ မနိုင်ပေ။405ငါ တောင်းပန်ရတာ မထူးခြားဘူး။,ငါ တောင်းပန်ရသည်မှာ မထူးခြားပေ။406သူ အိမ်ဆောက်နေတာ။,သူ အိမ်ဆောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။407အတတ်ပညာဆိုတာ သင်မှတတ်တယ်။,အတတ်ပညာဆိုသည်မှာ သင်မှတတ်သည်။408ငါ စာဖတ်တာကို မြတ်နိုးတယ်။,ငါ စာဖတ်ခြင်းကို မြတ်နိုးသည်။409မင်း ဘာဂိမ်း ကစားမလဲ။,မင်း မည်သည့်ဂိမ်း ကစားမည်နည်း။410သူ ဘာကူညီတာလဲ။,သူ မည်သည်ကို ကူညီသနည်း။411မင်း ဘာလို့ စိတ်ပျက်တာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပျက်သနည်း။412သူမ လစာရသလား။,သူမ လစာရသလော။413မင်း ဘယ်အချိန် စာမေးပွဲဖြေမလဲ။,မင်း မည်သည့်အချိန် စာမေးပွဲဖြေမည်နည်း။414ငါတို့ ဘယ်တက္ကသိုလ်မှာ တွေ့မလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်တက္ကသိုလ်တွင် တွေ့မည်နည်း။415ဘယ်သူ အောင်နိုင်မလဲ။,မည်သူ အောင်နိုင်မည်နည်း။416မင်း ဘယ်လို ပြောင်းလဲမလဲ။,မင်း မည်သို့ ပြောင်းလဲမည်နည်း။417နောင်နှစ်ကစပြီး ငါ စီးပွားရေးလုပ်မယ်။,နောင်နှစ်မှစ၍ ငါ စီးပွားရေးလုပ်မည်။418အိုမင်းတဲ့အထိ ငါ ပန်းချီဆွဲမယ်။,အိုမင်းသည့်တိုင် ငါ ပန်းချီဆွဲမည်။419တကယ်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပါ။,စင်စစ် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။420ငါ သိုလှောင်ဖို့ ဖယ်ထားတယ်။,ငါ သိုလှောင်ရန် ဖယ်ထားသည်။421သူ အကြာကြီး မဆွေးနွေးချင်ဘူး။,သူ အကြာကြီး မဆွေးနွေးလိုပေ။422သူ့ဆီကို ပို့ဆောင်လိုက်မယ်။,သူ့ထံသို့ ပို့ဆောင်လိုက်မည်။423သူ့ဆီက အကြောင်းပြန်ကြားချက်ရတယ်။,သူ့ထံမှ အကြောင်းပြန်ကြားချက်ရသည်။424သေတ္တာထဲမှာ အဝတ်အစားမရှိပါနဲ့။,သေတ္တာအတွင်း၌ အဝတ်အစားမရှိပါနှင့်။425မင်း မြန်မြန် မောင်းတယ်။,မင်း မြန်စွာ မောင်းသည်။426သူမ သေသေသပ်သပ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။,သူမ သေသပ်စွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်။427ပင်ပန်း ပေမယ့် ငါ ကျေနပ်တယ်။,ပင်ပန်း သော်လည်း ငါ ကျေနပ်သည်။428ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မိဘကို လုပ်ကျွေးရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ မိဘကို လုပ်ကျွေးရမည်။429ဒါတင်မက သူ နှင်လဲ နှင်ထုတ်သေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ နှင်လည်း နှင်ထုတ်သေး၏။430အစ်ကို ပြောသလို ငါ သင်ယူတယ်။,အစ်ကို ပြောသကဲ့သို့ ငါ သင်ယူသည်။431မောင်မောင် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။432ဒီဆိုင်ကယ်ကို ငါ မဝယ်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပျက်စီးလို့။,ဤဆိုင်ကယ်ကို ငါ မဝယ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျက်စီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။433စိုးရိမ်စရာ အမှား မရှိတော့ဘူး။,စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အမှား မရှိတော့ပေ။434ကူညီနိုင်သလောက် ကူညီပါ။,ကူညီနိုင်သမျှ ကူညီပါ။435ငါ့ကို ဒီလောက် သနားပါ။,ငါ့ကို ဤမျှ သနားပါ။436သူ ဟိုလို စကားပြောတယ်။,သူ ထိုသို့ စကားပြောသည်။437ဟိုကျောင်းသို့ ငါ မသွားဘူး။,ထိုကျောင်းသို့ ငါ မသွားပါ။438ခဏ လေ့လာပါ။,ခေတ္တ လေ့လာပါ။439လာမယ့် ဆောင်းရာသီမှာ ငါ ခရီးသွားမယ်။,လာမည့် ဆောင်းရာသီတွင် ငါ ခရီးသွားမည်။440တော်တဲ့ ပညာရှင် ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် ပညာရှင် ဖြစ်သည်။441မင်း မပြင်လဲ ရတယ်။,မင်း မပြင်သော်လည်း ရသည်။442မင်း မလာရင် ငါ စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်။,မင်း မလာလျှင် ငါ စိတ်ဆိုးလိမ့်မည်။443သူ စာမရေးတာကလွဲလို့ အကုန်ကောင်းတယ်။,သူ စာမရေးသည်မှလွဲ၍ အကုန်ကောင်းသည်။444နားရက်မှာ ခရီးထွက်မယ်။,နားရက်တွင် ခရီးထွက်မည်။445သူ အဝေးကြီးက အော်ပြောတယ်။,သူ အဝေးမှ အော်ပြောသည်။446ငါ့ညီက စိတ်ကောင်းရှိဖြစ်သည်။,ငါ့ညီသည် စိတ်ကောင်းရှိဖြစ်သည်။447ဒီကလေးမက စာတော်တယ်။,ဤကလေးမသည် စာတော်သည်။448မင်း ဘာငြင်းပယ်သလဲ။,မင်း မည်သည်ကို ငြင်းပယ်သနည်း။449သူ သီချင်းဆိုနေတာကို ငါ မြင်တယ်။,သူ သီချင်းဆိုနေသည်ကို ငါ မြင်တယ်။450မိတ်ဆွေဆိုတာ ကူညီရတယ်။,မိတ်ဆွေဆိုသည်မှာ ကူညီရသည်။451ငါ စာဖတ်တာကို ဝါသနာပါတယ်။,ငါ စာဖတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။452သူ ဖုန်းပြင်နေတာ။,သူ ဖုန်းပြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။453ငါ အလုပ်လုပ်ရတာ ပျော်ရွှင်တယ်။,ငါ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ ပျော်ရွှင်သည်။454သူမ စာရင်းတွက်လို့ မပြီးသေးဘူး။,သူမ စာရင်းတွက်၍ မပြီးသေးပေ။455ရဲတွေ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြတယ်။,ရဲများ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။456ဟိုလို မရယ်ပါနဲ့။,ထိုသို့ မရယ်ပါနှင့်။457မင်း ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲ။,မင်း မည်သို့ ဆုံးဖြတ်မည်နည်း။458မောင်မောင် ဘယ်အချိန် အိပ်မလဲ။,မောင်မောင် မည်သည့်အချိန် အိပ်မည်နည်း။459အခု ငါ တရားမှတ်မယ်။,ယခု ငါ တရားမှတ်မည်။460မနေ့က ငါ ဗီဒီယိုရိုက်တယ်။,ယမန်နေ့က ငါ ဗီဒီယိုရိုက်သည်။461အဖေ လယ်က ပြန်လာမယ်။,ဖခင် လယ်မှ ပြန်လာမည်။462အမေ စာရင်းဇယားစစ်တယ်။,မိခင် စာရင်းဇယားစစ်သည်။463သူမက စောစောစီးစီး နိုးထတယ်။,သူမသည် စောစွာ နိုးထတယ်။464မောင်မောင်က ဖြည်းဖြည်းရိုးရိုး မောင်းနှင်တယ်။,မောင်မောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မောင်းနှင်တယ်။465သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှင်းပြတတ်တယ်။,သူသည် ပွင့်လင်းစွာ ရှင်းပြတတ်သည်။466မင်း တည့်တည့် ကြည့်ပါ။,မင်း တည့်မတ်စွာ ကြည့်ပါ။467သူမက သေချာပေါက် အောင်နိုင်မယ်။,သူမသည် ဧကန်မုချ အောင်နိုင်မည်။468မင်း အများကြီး တတ်မြောက်တယ်။,မင်း များစွာ တတ်မြောက်သည်။469သူ စောစော သွားတယ်။,သူ စောစွာ သွားသည်။470အဘိုးက ပုံပြင်ပြောတယ်။,အဘိုးသည် ပုံပြင်ပြောသည်။471သူ စက်ဘီးနဲ့ သွားတယ်။,သူ စက်ဘီးဖြင့် သွားသည်။472မင်း ဘာဖြစ်လို့ စိတ်ဆိုးတာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးသနည်း။473သူ စာမေးပွဲကျရှုံးတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဂိမ်းဆော့လို့။,သူ စာမေးပွဲကျရှုံးပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိမ်းဆော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။474ငါ ကားဝယ်ဖို့ ငွေစုမယ်။,ငါ ကားဝယ်ရန် ငွေစုမည်။475သူ့ဆီက ကားငှားတယ်။,သူ့ထံမှ ကားငှားသည်။476သူမဆီ အကြောင်းကြားစာပို့လိုက်ပါ။,သူမထံ အကြောင်းကြားစာပို့လိုက်ပါ။477သံသေတ္တာထဲမှာ ငွေထည့်နေကြတယ်။,သံသေတ္တာအတွင်း၌ ငွေထည့်နေကြသည်။478ဒါပြင် သူက စိတ်ဓာတ်လည်း ကြံ့ခိုင်သေးတယ်။,ထိုပြင် သူသည် စိတ်ဓာတ်လည်း ကြံ့ခိုင်သေး၏။479တကယ်လို့ မိုးသက်မုန်တိုင်းကျရင် ငါ အိမ်မှာပဲနေမယ်။,အကယ်၍ မိုးသက်မုန်တိုင်းကျလျှင် ငါ အိမ်၌ပင်နေမည်။480ဒီနေ့ ရာသီဥတုပူအိမ့်တယ်။,ယနေ့ ရာသီဥတုပူအိမ့်သည်။481သူမ ခဏ စောင့်ဆိုင်းမယ်။,သူမ ခေတ္တ စောင့်ဆိုင်းမည်။482လာမည့်လမှာ ငါ နိုင်ငံခြားသွားမယ်။,လာမည့်လတွင် ငါ နိုင်ငံခြားသွားမည်။483တော်သည့် စီးပွားရေးသမား ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် စီးပွားရေးသမား ဖြစ်သည်။484ငါ အခု လက်ဖက်ရည်ဖျော်မယ်။,ငါ ယခု လက်ဖက်ရည်ဖျော်မည်။485သူ ဒီနေ့ သင်တန်းမတက်ဘူး။,သူ ယနေ့ သင်တန်းမတက်ပါ။486မင်း ဘာရှာဖွေနေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို ရှာဖွေနေသနည်း။487မမ ဘယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေသလဲ။,မမ အဘယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေသနည်း။488သူ ဟင်္သာတက ရန်ကုန်ကို မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့လာတယ်။,သူ ဟင်္သာတမှ ရန်ကုန်သို့ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ဖြင့် လာသည်။489သူမက အိပ်ခန်းမှာပဲ အနားယူမယ်။,သူမသည် အိပ်ခန်း၌ပင် အနားယူမည်။490ငါ ကောင်းကောင်း ကြည့်ရှုတယ်။,ငါ ကောင်းစွာ ကြည့်ရှုသည်။491သူမ ရိုးရိုးသားသား လုပ်ကိုင်တယ်။,သူမ ရိုးသားစွာ လုပ်ကိုင်သည်။492မင်း ဖြည်းဖြည်း လျှောက်ရမယ်။,မင်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ရမည်။493တကယ်လို့ မင်း အစာအများကြီးစားရင် ဗိုက်နာလိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း အစာများစွာစားလျှင် ဗိုက်နာလိမ့်မည်။494ဒါကြောင့် ငါ သဘောကျတယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ သဘောကျသည်။495ဒါပေမယ့် သူ လက်မခံဘူး။,သို့သော် သူ လက်မခံပါ။496ပိုက်ဆံမရှိ ပေမယ့် ငါ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတယ်။,ပိုက်ဆံမရှိ သော်လည်း ငါ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်။497ဒီပြဿနာကို ငါ နားလည်တယ်။,ဤပြဿနာကို ငါ နားလည်သည်။498သူ ရောက်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။,သူ ရောက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။499ဒီလို မကန့်ကွက်ပါနဲ့။,ဤသို့ မကန့်ကွက်ပါနှင့်။500စစ်သားတွေ စောင့်ကြပ်နေတယ်။,စစ်သားများ စောင့်ကြပ်နေသည်။501မောင်လေး သွားလို့ မရဘူး။,မောင်လေး သွား၍ မရပေ။502ငါ ရှာဖွေရတာ အချိန်ပုပ်တယ်။,ငါ ရှာဖွေရသည်မှာ အချိန်ပုပ်ပေ။503သူ စာစီစာကုံးရေးနေတာ။,သူ စာစီစာကုံးရေးခြင်းကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။504တရားဥပဒေဆိုတာ စိုးမိုးလေ့ရှိတယ်။,တရားဥပဒေဆိုသည်မှာ စိုးမိုးလေ့ရှိသည်။505ငါ ပန်းချီဆွဲတာကို စိတ်ဝင်စားတယ်။,ငါ ပန်းချီဆွဲခြင်းကို စိတ်ဝင်စားသည်။506မင်း ဘာမုန့် ဝယ်မလဲ။,မင်း မည်သည့်မုန့် ဝယ်မည်နည်း။507သူ ဘာတောင်းဆိုတာလဲ။,သူ မည်သည်ကို တောင်းဆိုသနည်း။508မင်း ဘာလို့ စိုးရိမ်တာလဲ။,မင်း အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်သနည်း။509သူမ တရားနာရသလား။,သူမ တရားနာရသလော။510မင်း ဘယ်တော့ စာမေးပွဲပြီးမလဲ။,မင်း မည်သည့်အချိန် စာမေးပွဲပြီးမည်နည်း။511ငါတို့ ဘယ်ရုပ်ရှင်ရုံမှာ ကြည့်မလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်ရုပ်ရှင်ရုံတွင် ကြည့်မည်နည်း။512ဘယ်သူ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မလဲ။,မည်သူ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မည်နည်း။513မင်း ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ။,မင်း မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။514လာမည့်အပတ်ကစပြီး ငါ ကျန်းမာရေးလုပ်မယ်။,လာမည့်အပတ်မှစ၍ ငါ ကျန်းမာရေးလုပ်မည်။515အသက်ဆုံးတဲ့အထိ စောင့်မယ်။,အသက်ဆုံးသည့်တိုင် စောင့်မည်။516တကယ်တော့ ဒါက မှန်ကန်ပါတယ်။,စင်စစ် ဤသည်မှာ မှန်ကန်ပါသည်။517ငါ ပေးကမ်းဖို့ ဝယ်လာတယ်။,ငါ ပေးကမ်းရန် ဝယ်လာသည်။518သူ အကြာကြီး မထိုင်ချင်ဘူး။,သူ အကြာကြီး မထိုင်လိုပေ။519သူ့ဆီကို စာမျက်နှာပို့လိုက်မယ်။,သူ့ထံသို့ စာမျက်နှာပို့လိုက်မည်။520သူ့ဆီက ပစ္စည်းချေးတယ်။,သူ့ထံမှ ပစ္စည်းချေးသည်။521ဥယျာဉ်ထဲမှာ လူမရှိပါနဲ့။,ဥယျာဉ်အတွင်း၌ လူမရှိပါနှင့်။522မင်း မြန်မြန် လာတယ်။,မင်း မြန်စွာ လာသည်။523သူမ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်တယ်။,သူမ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်သည်။524ပင်ပန်း ပေမယ့် ငါ ကြိုးစားမယ်။,ပင်ပန်း သော်လည်း ငါ ကြိုးစားမည်။525ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အလုပ်ပြီးရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ အလုပ်ပြီးရမည်။526ဒါတင်မက သူ ဖျက်ဆီးလဲ ဖျက်ဆီးသေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ ဖျက်ဆီးလည်း ဖျက်ဆီးသေး၏။527ဆရာမ ဆုံးမသလို ငါ နေထိုင်တယ်။,ဆရာမ ဆုံးမသကဲ့သို့ ငါ နေထိုင်သည်။528မောင်မောင် စိတ်တိုတတ်တဲ့လူ မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် စိတ်တိုတတ်သည့်လူ မဟုတ်တော့ပေ။529ဒီစက်ကို ငါ မကိုင်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျိုးနေလို့။,ဤစက်ကို ငါ မကိုင်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။530ငြင်းခုံစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။,ငြင်းခုံဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။531တောင်းပန်နိုင်သလောက် တောင်းပန်ပါ။,တောင်းပန်နိုင်သမျှ တောင်းပန်ပါ။532ငါ့ကို ဒီလောက် ကူညီပေးပါ။,ငါ့ကို ဤမျှ ကူညီပေးပါ။533သူ ဟိုလို စက်ဘီးစီးတယ်။,သူ ထိုသို့ စက်ဘီးစီးသည်။534ဟိုဈေးသို့ ငါ မသွားဘူး။,ထိုဈေးသို့ ငါ မသွားပါ။535ခဏ စောင့်ဆိုင်းပါ။,ခေတ္တ စောင့်ဆိုင်းပါ။536လာမယ့် နွေရာသီမှာ ငါ အလုပ်သင်ဆင်းမယ်။,လာမည့် နွေရာသီတွင် ငါ အလုပ်သင်ဆင်းမည်။537တော်တဲ့ လူကြီး ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် လူကြီး ဖြစ်သည်။538ငါ စာဖတ်တယ်။,ငါ စာဖတ်သည်။539သူ ထမင်းစားတယ်။,သူ ထမင်းစားသည်။540မောင်မောင် ရေကူးတယ်။,မောင်မောင် ရေကူးသည်။541ညီမလေး ငိုတယ်။,ညီမလေး ငိုသည်။542အဘိုး လမ်းလျှောက်တယ်။,အဘိုးသည် လမ်းလျှောက်သည်။543သူမ သီချင်းဆိုတယ်။,သူမသည် သီချင်းဆိုသည်။544ငါတို့ ဂိမ်းဆော့တယ်။,ငါတို့ ဂိမ်းဆော့သည်။545မင်း အိပ်ပျော်တယ်။,မင်း အိပ်ပျော်သည်။546ဆရာမ စာသင်တယ်။,ဆရာမသည် စာသင်သည်။547သူငယ်ချင်း ရယ်တယ်။,သူငယ်ချင်း ရယ်သည်။548ငါ ဖုန်းပြောတယ်။,ငါသည် ဖုန်းပြောသည်။549သူ အလုပ်လုပ်တယ်။,သူသည် အလုပ်လုပ်သည်။550မမ ဟင်းချက်တယ်။,မမသည် ဟင်းချက်သည်။551မောင်လေး ပြေးတယ်။,မောင်လေးသည် ပြေးသည်။552သူတို့ စကားပြောတယ်။,သူတို့သည် စကားပြောသည်။553ငါ စာရေးတယ်။,ငါသည် စာရေးသည်။554သူ ရုပ်ရှင်ကြည့်တယ်။,သူသည် ရုပ်ရှင်ကြည့်သည်။555ခွေး ဟောင်တယ်။,ခွေးသည် ဟောင်သည်။556ငှက် ပျံတယ်။,ငှက်သည် ပျံသည်။557ငါ ဝယ်တယ်။,ငါသည် ဝယ်သည်။558ငါ ရန်ကုန်သွားမယ်။,ငါ ရန်ကုန်သွားမည်။559သူ စာမေးပွဲဖြေမယ်။,သူ စာမေးပွဲဖြေမည်။560မောင်မောင် အိမ်ပြန်မယ်။,မောင်မောင် အိမ်ပြန်မည်။561ညီမလေး မုန့်စားမယ်။,ညီမလေး မုန့်စားမည်။562အဘိုး အိပ်ယာဝင်မယ်။,အဘိုး အိပ်ယာဝင်မည်။563သူမ ကားမောင်းမယ်။,သူမ ကားမောင်းမည်။564ငါတို့ ဘောလုံးကန်မယ်။,ငါတို့ ဘောလုံးကန်မည်။565မင်း စာကျက်မယ်။,မင်း စာကျက်မည်။566ဆရာမ လာမယ်။,ဆရာမ လာမည်။567သူငယ်ချင်း ဖုန်းဆက်မယ်။,သူငယ်ချင်း ဖုန်းဆက်မည်။568ငါ ရေချိုးမယ်။,ငါ ရေချိုးမည်။569သူ အဝတ်လျှော်မယ်။,သူ အဝတ်လျှော်မည်။570မမ ဈေးဝယ်မယ်။,မမ ဈေးဝယ်မည်။571မောင်လေး ကျောင်းတက်မယ်။,မောင်လေး ကျောင်းတက်မည်။572သူတို့ ခရီးသွားမယ်။,သူတို့ ခရီးသွားမည်။573ငါ သစ်ပင်စိုက်မယ်။,ငါ သစ်ပင်စိုက်မည်။574သူ တရားမှတ်မယ်။,သူ တရားမှတ်မည်။575ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်မယ်။,ငါ ဓာတ်ပုံရိုက်မည်။576သူမ ပန်းချီဆွဲမယ်။,သူမ ပန်းချီဆွဲမည်။577ငါ ငွေစုမယ်။,ငါ ငွေစုမည်။578ဒီလူဟာ ငါ့အဖေ ဖြစ်တယ်။,ဤလူသည် ငါ၏ဖခင် ဖြစ်သည်။579ဒီစာအုပ်ဟာ သိပ်ကောင်းတယ်။,ဤစာအုပ်သည် သိပ်ကောင်းသည်။580ငါ့သူငယ်ချင်းဟာ စာတော်တယ်။,ငါ့သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။581ဒီပန်းဟာ လှတယ်။,ဤပန်းသည် လှသည်။582သူမဟာ နာမည်ကြီးတယ်။,သူမသည် နာမည်ကြီးသည်။583မောင်မောင်ဟာ လူကောင်း ဖြစ်တယ်။,မောင်မောင်သည် လူကောင်း ဖြစ်သည်။584ဒီအိမ်ဟာ ကြီးတယ်။,ဤအိမ်သည် ကြီးသည်။585ကျောင်းသားဟာ စာကြိုးစားတယ်။,ကျောင်းသားသည် စာကြိုးစားသည်။586ဒီဖုန်းဟာ အသစ် ဖြစ်တယ်။,ဤဖုန်းသည် အသစ် ဖြစ်သည်။587အမှန်တရားဟာ ပေါ်လေ့ရှိတယ်။,အမှန်တရားသည် ပေါ်လေ့ရှိသည်။588ပညာဟာ အရေးကြီးတယ်။,ပညာသည် အရေးကြီးသည်။589ဒီရေဒီယိုဟာ ဟောင်းနေတယ်။,ဤရေဒီယိုသည် ဟောင်းနေသည်။590ငါ့အစ်ကိုဟာ အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်တယ်။,ငါ့အစ်ကိုသည် အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်သည်။591ဒီကားဟာ ဈေးကြီးတယ်။,ဤကားသည် ဈေးကြီးသည်။592သူတို့ဟာ သူရဲကောင်း ဖြစ်တယ်။,သူတို့သည် သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်။593ဒီခွေးဟာ လိမ္မာတယ်။,ဤခွေးသည် လိမ္မာသည်။594ငါ့ညီမဟာ ချောတယ်။,ငါ့ညီမသည် ချောသည်။595ဒီမြစ်ဟာ ရှည်လျားတယ်။,ဤမြစ်သည် ရှည်လျားတယ်။596အလုပ်ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာ ဖြစ်တယ်။,အလုပ်သည် ဂုဏ်သိက္ခာ ဖြစ်သည်။597ဒီကျောင်းဟာ ကျယ်ဝန်းတယ်။,ဤကျောင်းသည် ကျယ်ဝန်းတယ်။598အဖေက ပိုက်ဆံပေးတယ်။,ဖခင်သည် ပိုက်ဆံပေးသည်။599အမေက ဟင်းချက်တယ်။,မိခင်သည် ဟင်းချက်တယ်။600ဆရာက ဆုချတယ်။,ဆရာသည် ဆုချသည်။601သူက ဖုန်းဆက်တယ်။,သူသည် ဖုန်းဆက်သည်။602မမက စာဖတ်တယ်။,မမသည် စာဖတ်သည်။603မောင်လေးက ကစားတယ်။,မောင်လေးသည် ကစားတယ်။604သူငယ်ချင်းက လာလည်တယ်။,သူငယ်ချင်းသည် လာလည်တယ်။605လူကြီးက ဆုံးမတယ်။,လူကြီးသည် ဆုံးမတယ်။606ညီမလေးက ငိုတယ်။,ညီမလေးသည် ငိုသည်။607ရဲက ဖမ်းတယ်။,ရဲသည် ဖမ်းသည်။608ဆရာဝန်က ဆေးကုတယ်။,ဆရာဝန်သည် ဆေးကုတယ်။609အဒေါ်က မုန့်ကျွေးတယ်။,အဒေါ်သည် မုန့်ကျွေးတယ်။610ကိုကိုက ကားမောင်းတယ်။,ကိုကိုသည် ကားမောင်းသည်။611သူမက ကဗျာရွတ်တယ်။,သူမသည် ကဗျာရွတ်သည်။612အစ်ကိုက အလုပ်လုပ်တယ်။,အစ်ကိုသည် အလုပ်လုပ်သည်။613သူဌေးက လစာပေးတယ်။,သူဌေးသည် လစာပေးသည်။614ကျောင်းသားက စာမေးပွဲဖြေတယ်။,ကျောင်းသားသည် စာမေးပွဲဖြေသည်။615သူတို့က အောင်ပွဲခံတယ်။,သူတို့သည် အောင်ပွဲခံသည်။616ကလေးက ရယ်တယ်။,ကလေးသည် ရယ်သည်။617ငါ ဈေးက ဝယ်လာတယ်။,ငါ ဈေးမှ ဝယ်လာသည်။618သူ ကျောင်းက ပြန်လာတယ်။,သူ ကျောင်းမှ ပြန်လာသည်။619မောင်မောင် ရုံးက ဆင်းတယ်။,မောင်မောင် ရုံးမှ ဆင်းသည်။620ညီမလေး အိပ်ယာက ထတယ်။,ညီမလေး အိပ်ယာမှ ထသည်။621အဖေ လယ်က ပြန်တယ်။,ဖခင်သည် လယ်မှ ပြန်သည်။622အမေ ဆိုင်က လာတယ်။,မိခင်သည် ဆိုင်မှ လာသည်။623သူငယ်ချင်း မြို့က ရောက်တယ်။,သူငယ်ချင်း မြို့မှ ရောက်သည်။624ငါ အိမ်က ထွက်လာတယ်။,ငါ အိမ်မှ ထွက်လာသည်။625သူ နိုင်ငံခြားက ပြန်လာတယ်။,သူ နိုင်ငံခြားမှ ပြန်လာသည်။626မမ ဘဏ်က ငွေထုတ်တယ်။,မမ ဘဏ်မှ ငွေထုတ်သည်။627သူမ ဆေးရုံက ဆင်းတယ်။,သူမ ဆေးရုံမှ ဆင်းတယ်။628ငါတို့ အဝေးက မြင်ရတယ်။,ငါတို့ အဝေးမှ မြင်ရသည်။629မောင်လေး အခန်းက ထွက်တယ်။,မောင်လေး အခန်းမှ ထွက်သည်။630သူတို့ တောက ပြန်လာတယ်။,သူတို့ တောမှ ပြန်လာသည်။631ငါ ရေကန်က ရေခပ်တယ်။,ငါ ရေကန်မှ ရေခပ်တယ်။632သူ ကားဂိတ်က စောင့်တယ်။,သူ ကားဂိတ်မှ စောင့်တယ်။633မမ အလုပ်က နားတယ်။,မမ အလုပ်မှ နားတယ်။634သူမ စာကြည့်တိုက်က ထွက်တယ်။,သူမ စာကြည့်တိုက်မှ ထွက်သည်။635အဘိုး ကုလားထိုင်က ထတယ်။,အဘိုး ကုလားထိုင်မှ ထသည်။636ငါ့မိတ်ဆွေက နယ်က လာတယ်။,ငါ၏မိတ်ဆွေသည် နယ်မှ လာသည်။637ငါ အလုပ်ကြိုးစားတယ်။,ငါ အလုပ်ကြိုးစား၏။638သူ သတင်းစာဖတ်တယ်။,သူ သတင်းစာဖတ်၏။639မောင်မောင် အပြေးပြိုင်တယ်။,မောင်မောင် အပြေးပြိုင်၏။640ညီမလေး ရုပ်သေးရုပ်နဲ့ ကစားတယ်။,ညီမလေးသည် ရုပ်သေးရုပ်ဖြင့် ကစား၏။641အဘိုး တရားစာဖတ်တယ်။,အဘိုးသည် တရားစာဖတ်၏။642သူမ ကဗျာရေးတယ်။,သူမ ကဗျာရေး၏။643ငါတို့ အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်တယ်။,ငါတို့သည် အခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်၏။644မင်း အိပ်မက်မက်တယ်။,မင်း အိပ်မက်မက်၏။645ဆရာမ သင်ခန်းစာပို့ချတယ်။,ဆရာမသည် သင်ခန်းစာပို့ချ၏။646သူငယ်ချင်း ခရီးသွားတယ်။,သူငယ်ချင်းသည် ခရီးသွား၏။647ငါ ရေနွေးသောက်တယ်။,ငါ ရေနွေးသောက်၏။648သူ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တယ်။,သူ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်၏။649မမ ပန်းအိုးပြင်တယ်။,မမသည် ပန်းအိုးပြင်၏။650မောင်လေး စက်ဘီးစီးတယ်။,မောင်လေးသည် စက်ဘီးစီး၏။651သူတို့ အစည်းအဝေးတက်တယ်။,သူတို့သည် အစည်းအဝေးတက်၏။652ငါ အကြံဉာဏ်ပေးတယ်။,ငါ အကြံဉာဏ်ပေး၏။653သူ ရုပ်ရှင်ကားရိုက်တယ်။,သူ ရုပ်ရှင်ကားရိုက်၏။654ကျောင်းသား စာမေးပွဲအောင်တယ်။,ကျောင်းသားသည် စာမေးပွဲအောင်၏။655သူမ စာကြည့်တိုက်သွားတယ်။,သူမသည် စစာကြည့်တိုက်သွား၏။656ငါ စာရင်းစစ်တယ်။,ငါ စာရင်းစစ်၏။657သူ ရန်ကုန်က လာတယ်လို့ ပြောတယ်။,သူသည် ရန်ကုန်မှ လာ၏ဟု ပြောသည်။658မောင်မောင် စာကျက်နေတယ်လို့ အမေ ထင်တယ်။,မောင်မောင် စာကျက်နေ၏ဟု မိခင် ထင်သည်။659သူမ အလုပ်ထွက်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။,သူမသည် အလုပ်ထွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။660မင်း လိမ်နေတယ်လို့ ငါ သိတယ်။,မင်း လိမ်နေ၏ဟု ငါ သိသည်။661သူတို့ စီးပွားရေးလုပ်မယ်လို့ ကြေညာတယ်။,သူတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်မည်ဟု ကြေညာသည်။662ဆရာမ ပြန်လာမယ်လို့ ကျောင်းသားတွေ မျှော်လင့်တယ်။,ဆရာမ ပြန်လာမည်ဟု ကျောင်းသားများ မျှော်လင့်သည်။663ငါ ကားဝယ်မယ်လို့ စိတ်ကူးတယ်။,ငါ ကားဝယ်မည်ဟု စိတ်ကူးသည်။664သူငယ်ချင်း ရောက်လာတယ်လို့ သတင်းကြားတယ်။,သူငယ်ချင်း ရောက်လာ၏ဟု သတင်းကြားသည်။665မမ ဟင်းချက်မယ်လို့ အော်ပြောတယ်။,မမသည် ဟင်းချက်မည်ဟု အော်ပြောသည်။666သူ စာမဖတ်ချင်ဘူးလို့ ငြင်းတယ်။,သူသည် စာမဖတ်လိုပေဟု ငြင်းပယ်သည်။667မောင်လေး ကျောင်းပိတ်တယ်လို့ အဖေက အကြောင်းကြားတယ်။,မောင်လေး ကျောင်းပိတ်၏ဟု ဖခင်က အကြောင်းကြားသည်။668သူမ ပန်းချီဆွဲမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။,သူမသည် ပန်းချီဆွဲမည်ဟု ကတိပေးသည်။669ငါတို့ အောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။,ငါတို့သည် အောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။670သူ ပိုက်ဆံစုမယ်လို့ စဉ်းစားတယ်။,သူသည် ပိုက်ဆံစုမည်ဟု စဉ်းစားသည်။671မင်း နောက်ကျမယ်လို့ ငါ ကြိုသိတယ်။,မင်း နောက်ကျမည်ဟု ငါ ကြိုသိသည်။672သူတို့ တရားမှတ်မယ်လို့ ဆိုတယ်။,သူတို့သည် တရားမှတ်မည်ဟု ဆိုသည်။673အဘိုး နေကောင်းတယ်လို့ ကြားရတယ်။,အဘိုး နေကောင်း၏ဟု ကြားရသည်။674ငါ ပြန်လာမယ်လို့ သူမဆီ စာရေးတယ်။,ငါ ပြန်လာမည်ဟု သူမထံ စာရေးသည်။675သူ အမှန်အတိုင်း ပြောမယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်။,သူသည် အမှန်အတိုင်း ပြောမည်ဟု ကျိန်ဆိုသည်။676ညီမလေး ငိုနေတယ်လို့ မမက ပြောတယ်။,ညီမလေး ငိုနေ၏ဟု မမက ပြောသည်။677ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ စာအုပ် ဖြစ်တယ်။,ဤသည်မှာ ငါ၏ စာအုပ် ဖြစ်သည်။678သူမဟာ မောင်မောင်ရဲ့ အစ်မ ဖြစ်တယ်။,သူမသည် မောင်မောင်၏ အစ်မ ဖြစ်သည်။679ဒီအိမ်ဟာ ဆရာရဲ့ ရုံးခန်း ဖြစ်တယ်။,ဤအိမ်သည် ဆရာ၏ ရုံးခန်း ဖြစ်သည်။680ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းက စာတော်တယ်။,ငါ၏ သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။681သူမရဲ့ ပန်းချီကားက လှတယ်။,သူမ၏ ပန်းချီကားသည် လှသည်။682ဒါဟာ အဖေရဲ့ ကား ဖြစ်တယ်။,ဤသည်မှာ ဖခင်၏ ကား ဖြစ်သည်။683ဒီဖုန်းဟာ အမေရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်။,ဤဖုန်းသည် မိခင်၏ ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။684ကျောင်းသားရဲ့ တာဝန်ဟာ စာကျက်ဖို့ ဖြစ်တယ်။,ကျောင်းသား၏ တာဝန်သည် စာကျက်ရန် ဖြစ်သည်။685ဒီအလုပ်ဟာ ငါ့ရဲ့ ဘဝ ဖြစ်တယ်။,ဤအလုပ်သည် ငါ၏ ဘဝ ဖြစ်သည်။686သူ့ရဲ့ စကားဟာ အမှန်တရား ဖြစ်တယ်။,သူ၏ စကားသည် အမှန်တရား ဖြစ်သည်။687ဒီမြစ်ဟာ နိုင်ငံရဲ့ အသက်သွေးကြော ဖြစ်တယ်။,ဤမြစ်သည် နိုင်ငံ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သည်။688ငါ့ရဲ့ ညီမလေးဟာ သိပ်လိမ္မာတယ်။,ငါ၏ ညီမလေးသည် အလွန်လိမ္မာသည်။689သူတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ ကြီးမားတယ်။,သူတို့၏ အောင်မြင်မှုသည် ကြီးမားသည်။690ဒီကျောင်းဟာ မြို့ရဲ့ ဂုဏ်ဆောင် ဖြစ်တယ်။,ဤကျောင်းသည် မြို့၏ ဂုဏ်ဆောင် ဖြစ်သည်။691သူမရဲ့ စိတ်သဘောဟာ ဖြူစင်တယ်။,သူမ၏ စိတ်သဘောသည် ဖြူစင်သည်။692ဒါဟာ လူကြီးရဲ့ အမိန့် ဖြစ်တယ်။,ဤသည်မှာ လူကြီး၏ အမိန့် ဖြစ်သည်။693ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ တောက်ပမယ်။,ငါ၏ အနာဂတ်သည် တောက်ပမည်။694သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ကူညီကြတယ်။,သူ၏ သူငယ်ချင်းများက ကူညီကြသည်။695ဒီပိုးဟပ်ဟာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်တယ်။,ဤပိုးဟပ်သည် ငါ၏ ရန်သူ ဖြစ်သည်။696သူမရဲ့ အိတ်ဟာ ဈေးကြီးတယ်။,သူမ၏ အိတ်သည် ဈေးကြီးသည်။697ငါ သိပ်ဆာတယ်။,ငါ အလွန်ဆာ၏။698သူ သိပ်ပင်ပန်းတယ်။,သူ အလွန်ပင်ပန်း၏။699မောင်မောင် သိပ်ပျော်တယ်။,မောင်မောင် အလွန်ပျော်၏။700ညီမလေး သိပ်ကြောက်တယ်။,ညီမလေး အလွန်ကြောက်၏။701အဘိုး သိပ်မောတယ်။,အဘိုးသည် အလွန်မော၏။702သူမ သိပ်လှတယ်။,သူမ အလွန်လှ၏။703ငါတို့ သိပ်ဝမ်းသာတယ်။,ငါတို့သည် အလွန်ဝမ်းသာ၏။704မင်း သိပ်တော်တယ်။,မင်း အလွန်တော်၏။705ဆရာမ သိပ်စိတ်ရှည်တယ်။,ဆရာမသည် အလွန်စိတ်ရှည်၏။706သူငယ်ချင်း သိပ်စိတ်ဆိုးတယ်။,သူငယ်ချင်းသည် အလွန်စိတ်ဆိုး၏။707ငါ သိပ်ဝမ်းနည်းတယ်။,ငါ အလွန်ဝမ်းနည်း၏။708သူ သိပ်အိပ်ချင်တယ်။,သူ အလွန်အိပ်လို၏။709မမ သိပ်အလုပ်ရှုပ်တယ်။,မမသည် အလွန်အလုပ်ရှုပ်၏။710မောင်လေး သိပ်ဆူညံတယ်။,မောင်လေးသည် အလွန်ဆူညံ၏။711သူတို့ သိပ်စည်းလုံးတယ်။,သူတို့သည် အလွန်စည်းလုံး၏။712ငါ သိပ်အံ့ဩတယ်။,ငါ အလွန်အံ့ဩ၏။713သူ သိပ်ညာတယ်။,သူ အလွန်လိမ်လည်၏။714ကျောင်းသား သိပ်ကြိုးစားတယ်။,ကျောင်းသားသည် အလွန်ကြိုးစား၏။715သူမ သိပ်သနားဖို့ကောင်းတယ်။,သူမသည် အလွန်သနားဖွယ်ကောင်း၏။716ငါ သိပ်စိတ်ပူတယ်။,ငါ အလွန်စိတ်ပူ၏။717မင်း ဒီလို လုပ်ပါ။,မင်း ဤသို့ လုပ်ပါ။718သူ ဒီလို ပြောတယ်။,သူသည် ဤသို့ ပြော၏။719မောင်မောင် ဒီလို စဉ်းစားတယ်။,မောင်မောင်သည် ဤသို့ စဉ်းစား၏။720ညီမလေး ဒီလို ငိုတတ်တယ်။,ညီမလေးသည် ဤသို့ ငိုတတ်၏။721အဘိုး ဒီလို လမ်းလျှောက်တယ်။,အဘိုးသည် ဤသို့ လမ်းလျှောက်၏။722သူမ ဒီလို သီချင်းဆိုတယ်။,သူမသည် ဤသို့ သီချင်းဆို၏။723ငါတို့ ဒီလို ဂိမ်းဆော့တယ်။,ငါတို့သည် ဤသို့ ဂိမ်းဆော့၏။724မင်း ဒီလို အိပ်ပျော်ရမယ်။,မင်း ဤသို့ အိပ်ပျော်ရမည်။725ဆရာမ ဒီလို စာသင်တယ်။,ဆရာမသည် ဤသို့ စာသင်၏။726သူငယ်ချင်း ဒီလို ရယ်မောတယ်။,သူငယ်ချင်းသည် ဤသို့ ရယ်မော၏။727ငါ ဒီလို ဖုန်းပြောတယ်။,ငါ ဤသို့ ဖုန်းပြော၏။728သူ ဒီလို အလုပ်လုပ်တယ်။,သူသည် ဤသို့ အလုပ်လုပ်၏။729မမ ဒီလို ဟင်းချက်တယ်။,မမသည် ဤသို့ ဟင်းချက်၏။730မောင်လေး ဒီလို ပြေးတယ်။,မောင်လေးသည် ဤသို့ ပြေး၏။731သူတို့ ဒီလို စကားပြောတယ်။,သူတို့သည် ဤသို့ စကားပြော၏။732ငါ ဒီလို စာရေးတယ်။,ငါ ဤသို့ စာရေး၏။733သူ ဒီလို ရုပ်ရှင်ကြည့်တယ်။,သူသည် ဤသို့ ရုပ်ရှင်ကြည့်၏။734ခွေး ဒီလို ဟောင်တယ်။,ခွေးသည် ဤသို့ ဟောင်၏။735ငှက် ဒီလို ပျံတယ်။,ငှက်သည် ဤသို့ ပျံသန်း၏။736ငါ ဒီလို ဝယ်တယ်။,ငါ ဤသို့ ဝယ်၏။737မင်း ဟိုလို မလုပ်ပါနဲ့။,မင်း ထိုသို့ မလုပ်ပါနှင့်။738သူ ဟိုလို မပြောဘူး။,သူသည် ထိုသို့ မပြောပါ။739မောင်မောင် ဟိုလို စဉ်းစားတယ်။,မောင်မောင်သည် ထိုသို့ စဉ်းစား၏။740ညီမလေး ဟိုလို ငိုတယ်။,ညီမလေးသည် ထိုသို့ ငို၏။741အဘိုး ဟိုလို လမ်းမလျှောက်ဘူး။,အဘိုးသည် ထိုသို့ လမ်းမလျှောက်ပါ။742သူမ ဟိုလို သီချင်းမဆိုဘူး။,သူမသည် ထိုသို့ သီချင်းမဆိုပါ။743ငါတို့ ဟိုလို ဂိမ်းမဆော့ဘူး။,ငါတို့သည် ထိုသို့ ဂိမ်းမဆော့ပါ။744မင်း ဟိုလို မအိပ်ပါနဲ့။,မင်း ထိုသို့ မအိပ်ပါနှင့်။745ဆရာမ ဟိုလို စာမသင်ဘူး။,ဆရာမသည် ထိုသို့ စာမသင်ပါ။746သူငယ်ချင်း ဟိုလို မရယ်ဘူး။,သူငယ်ချင်းသည် ထိုသို့ မရယ်ပါ။747ငါ ဟိုလို ဖုန်းမပြောဘူး။,ငါ ထိုသို့ ဖုန်းမပြောပါ။748သူ ဟိုလို အလုပ်မလုပ်ဘူး။,သူသည် ထိုသို့ အလုပ်မလုပ်ပါ။749မမ ဟိုလို ဟင်းမချက်ဘူး။,မမသည် ထိုသို့ ဟင်းမချက်ပါ။750မောင်လေး ဟိုလို မပြေးပါနဲ့။,မောင်လေးသည် ထိုသို့ မပြေးပါနှင့်။751သူတို့ ဟိုလို စကားမပြောဘူး။,သူတို့သည် ထိုသို့ စကားမပြောပါ။752ငါ ဟိုလို စာမရေးဘူး။,ငါ ထိုသို့ စာမရေးပါ။753သူ ဟိုလို ရုပ်ရှင်မကြည့်ဘူး။,သူသည် ထိုသို့ ရုပ်ရှင်မကြည့်ပါ။754ခွေး ဟိုလို မဟောင်ပါနဲ့။,ခွေးသည် ထိုသို့ မဟောင်ပါနှင့်။755ငှက် ဟိုလို မပျံဘူး။,ငှက်သည် ထိုသို့ မပျံသန်းပါ။756ငါ ဟိုလို မဝယ်ဘူး။,ငါ ထိုသို့ မဝယ်ပါ။757ကလေးတွေ ဆော့ကစားတယ်။,ကလေးများ ဆော့ကစား၏။758ကျောင်းသားတွေ စာကျက်တယ်။,ကျောင်းသားများ စာကျက်၏။759ဆရာဝန်တွေ ဆေးကုတယ်။,ဆရာဝန်များ ဆေးကု၏။760လူတွေ သွားလာတယ်။,လူများ သွားလာ၏။761ငှက်တွေ ပျံသန်းတယ်။,ငှက်များ ပျံသန်း၏။762ပန်းတွေ ပွင့်တယ်။,ပန်းများ ပွင့်၏။763စာအုပ်တွေ ရှိတယ်။,စာအုပ်များ ရှိ၏။764ကားတွေ မောင်းနှင်တယ်။,ကားများ မောင်းနှင်၏။765သူငယ်ချင်းတွေ လာလည်တယ်။,သူငယ်ချင်းများ လာလည်၏။766အဝတ်အစားတွေ လျှော်တယ်။,အဝတ်အစားများ လျှော်ဖွတ်၏။767သစ်ပင်တွေ ကြီးထွားတယ်။,သစ်ပင်များ ကြီးထွား၏။768ခွေးတွေ ဟောင်တယ်။,ခွေးများ ဟောင်၏။769အိမ်တွေ ဆောက်တယ်။,အိမ်များ ဆောက်လုပ်၏။770ငွေတွေ စုတယ်။,ငွေများ စုဆောင်း၏။771ဓာတ်ပုံတွေ ဖျက်တယ်။,ဓာတ်ပုံများ ဖျက်သိမ်း၏။772ဆိုင်တွေ ပိတ်တယ်။,ဆိုင်များ ပိတ်၏။773ရုပ်ရှင်တွေ ကြည့်တယ်။,ရုပ်ရှင်များ ကြည့်ရှု၏။774ကြယ်တွေ လင်းတယ်။,ကြယ်များ လင်းလက်၏။775မြစ်တွေ စီးဆင်းတယ်။,မြစ်များ စီးဆင်း၏။776ပစ္စည်းတွေ ဝယ်တယ်။,ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူ၏။777ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ သိပ်တော်တယ်။,ငါ၏ သူငယ်ချင်းများသည် အလွန်တော်၏။778သူမရဲ့ စကားတွေဟာ ဒီလို ရှိတယ်။,သူမ၏ စကားများသည် ဤသို့ ရှိ၏။779ဒီလူတွေဟာ ဟိုလို မတွေးဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။,ဤလူများသည် ထိုသို့ မတွေးတောပါဟု ငါ ယုံကြည်၏။780အဖေဟာ သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိပ်မြတ်နိုးတယ်။,ဖခင်သည် သူ၏ ပစ္စည်းများကို အလွန်မြတ်နိုး၏။781မောင်မောင်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ ဒီလို အလုပ်လုပ်တယ်။,မောင်မောင်၏ သူငယ်ချင်းများသည် ဤသို့ အလုပ်လုပ်၏။782ငါ့ရဲ့ ညီမလေးတွေဟာ သိပ်လိမ္မာတယ်လို့ အမေက ပြောတယ်။,ငါ၏ ညီမလေးများသည် အလွန်လိမ္မာ၏ဟု မိခင်က ပြောသည်။783ကျောင်းသားတွေရဲ့ စာအုပ်တွေဟာ သိပ်များတယ်။,ကျောင်းသားများ၏ စာအုပ်များသည် အလွန်များ၏။784ဒီကားတွေဟာ မြို့ရဲ့ လမ်းမတွေမှာ ပြေးဆွဲတယ်။,ဤကားများသည် မြို့၏ လမ်းမများတွင် ပြေးဆွဲ၏။785သူမဟာ သူ့ရဲ့ ကလေးတွေကို ဒီလို ဆုံးမတယ်။,သူမသည် မိမိ၏ ကလေးများကို ဤသို့ ဆုံးမ၏။786သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေဟာ သိပ်ကြီးတယ်လို့ ဆရာက ဆိုတယ်။,သူတို့၏ အိမ်များသည် အလွန်ကြီး၏ဟု ဆရာက ဆိုသည်။787ဒီပန်းတွေရဲ့ အရောင်ဟာ သိပ်လှတယ်။,ဤပန်းများ၏ အရောင်သည် အလွန်လှ၏။788ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေဟာ ဒီလို ပြောင်းလဲတယ်။,ငါ၏ အတွေးများသည် ဤသို့ ပြောင်းလဲ၏။789သူ့ရဲ့ စာအုပ်တွေဟာ သိပ်အသုံးဝင်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။,သူ၏ စာအုပ်များသည် အလွန်အသုံးဝင်၏ဟု ငါ ထင်၏။790မမရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ ဟိုလို မပြောဘူး။,မမ၏ သူငယ်ချင်းများသည် ထိုသို့ မပြောပါ။791ဒီကလေးတွေရဲ့ မိဘတွေဟာ သိပ်စိတ်ပူတယ်။,ဤကလေးများ၏ မိဘများသည် အလွန်စိတ်ပူ၏။792ငါ့ရဲ့ ခွေးတွေဟာ ဒီလို အိမ်စောင့်တယ်။,ငါ၏ ခွေးများသည် ဤသို့ အိမ်စောင့်၏။793သူမရဲ့ အိတ်တွေဟာ သိပ်ဈေးကြီးတယ်လို့ သူမက ငြင်းတယ်။,သူမ၏ အိတ်များသည် အလွန်ဈေးကြီး၏ဟု သူမက ငြင်းပယ်၏။794ဒီမြစ်တွေရဲ့ ရေဟာ သိပ်နောက်တယ်။,ဤမြစ်များ၏ ရေသည် အလွန်နောက်၏။795သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေဟာ ဒီလို ဖြစ်တယ်။,သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ဤသို့ ဖြစ်၏။796ငါ့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေဟာ သိပ်ဟောင်းတယ်လို့ မောင်လေးက ပြောတယ်။,ငါ၏ အဝတ်အစားများသည် အလွန်ဟောင်း၏ဟု မောင်လေးက ပြောသည်။797မင်း ဒီလို လုပ်တယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။,မင်း ဤသို့ လုပ်၏ဟု ငါ မထင်ပါ။798သူ ဟိုလို စဉ်းစားတယ်လို့ သူမက ပြောတယ်။,သူသည် ထိုသို့ စဉ်းစား၏ဟု သူမက ပြောသည်။799မောင်မောင်ရဲ့ ကားဟာ သိပ်မြန်တယ်။,မောင်မောင်၏ ကားသည် အလွန်မြန်၏။800ညီမလေးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ ဒီလို ဆော့ကစားတယ်။,ညီမလေး၏ သူရင်ချင်းများသည် ဤသို့ ဆော့ကစား၏။801အဘိုးရဲ့ စကားတွေဟာ သိပ်အဖိုးတန်တယ်။,အဘိုး၏ စကားများသည် အလွန်အဖိုးတန်၏။802သူမရဲ့ သီချင်းတွေဟာ ဒီလို ငြိမ့်ညောင်းတယ်လို့ လူတွေက ဆိုတယ်။,သူမ၏ သီချင်းများသည် ဤသို့ ငြိမ့်ညောင်း၏ဟု လူများက ဆိုသည်။803ငါတို့ရဲ့ ရဲဘော်တွေဟာ သိပ်သတ္တိရှိတယ်။,ငါတို့၏ ရဲဘော်များသည် အလွန်သတ္တိရှိ၏။804မင်းရဲ့ အိပ်မက်တွေဟာ ဒီလို ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ ဆုတောင်းတယ်။,မင်း၏ အိပ်မက်များသည် ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု ငါ ဆုတောင်း၏။805ဆရာမရဲ့ စာအုပ်တွေဟာ သိပ်ရှားပါးတယ်။,ဆရာမ၏ စာအုပ်များသည် အလွန်ရှားပါး၏။806သူငယ်ချင်းရဲ့ မိဘတွေဟာ ဟိုလို မတုံ့ပြန်ဘူး။,သူငယ်ချင်း၏ မိဘများသည် ထိုသို့ မတုံ့ပြန်ပါ။807ငါ့ရဲ့ ဖုန်းဟာ သိပ်ဟောင်းတယ်လို့ အစ်ကိုက ပြောတယ်။,ငါ၏ ဖုန်းသည် အလွန်ဟောင်း၏ဟု အစ်ကိုက ပြောသည်။808သူ့ရဲ့ အလုပ်တွေဟာ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတယ်။,သူ၏ အလုပ်များသည် ဤသို့ ရှုပ်ထွေး၏။809မမရဲ့ ဟင်းတွေဟာ သိပ်စပ်တယ်လို့ မောင်လေးက ညည်းတယ်။,မမ၏ ဟင်းများသည် အလွန်စပ်၏ဟု မောင်လေးက ညည်းတွား၏။810မောင်လေးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဟာ ဟိုလို မဆူညံဘူး။,မောင်လေး၏ သူငယ်ချင်းများသည် ထိုသို့ မဆူညံပါ။811သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေဟာ ဒီလို စောင့်ကြပ်တယ်။,သူတို့၏ စစ်သားများသည် ဤသို့ စောင့်ကြပ်၏။812ငါ့ရဲ့ စာမျက်နှာတွေဟာ သိပ်စုံလင်တယ်လို့ ဆရာမက ချီးကျူးတယ်။,ငါ၏ စာမျက်နှာများသည် အလွန်စုံလင်၏ဟု ဆရာမက ချီးကျူး၏။813သူ့ရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေဟာ ဟိုလို မဆန်းသစ်ဘူး။,သူ၏ ရုပ်ရှင်များသည် ထိုသို့ မဆန်းသစ်ပါ။814ကျောင်းသားတွေရဲ့ အမှားတွေဟာ ဒီလို ရှိတယ်လို့ စစ်ဆေးတယ်။,ကျောင်းသားများ၏ အမှားများသည် ဤသို့ ရှိ၏ဟု စစ်ဆေး၏။815သူမရဲ့ ခွေးတွေဟာ သိပ်လိမ္မာတယ်။,သူမ၏ ခွေးများသည် အလွန်လိမ္မာ၏။816ငါ့ရဲ့ ငွေစုစာအုပ်ဟာ ဒီလို ပျောက်ဆုံးတယ်လို့ ရဲက မှတ်တမ်းတင်တယ်။,ငါ၏ ငွေစုစာအုပ်သည် ဤသို့ ပျောက်ဆုံး၏ဟု ရဲက မှတ်တမ်းတင်၏။817ငါ အခု အင်္ကျီလဲမယ်။,ငါ ယခု အင်္ကျီလဲမည်။818သူ ဒီနေ့ ဘောလုံးမကစားဘူး။,သူ ယနေ့ ဘောလုံးမကစားပါ။819မင်း ဘာစိုးရိမ်နေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို စိုးရိမ်နေသနည်း။820အောင်အောင် ဘယ်မှာ ပုန်းနေသလဲ။,အောင်အောင် အဘယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေသနည်း။821သူ ပြည်က ရန်ကုန်ကို သင်္ဘောနဲ့လာတယ်။,သူ ပြည်မြို့မှ ရန်ကုန်သို့ သင်္ဘောဖြင့် လာသည်။822သူမက စာသင်ခန်းမှာပဲ စာဖတ်မယ်။,သူမသည် စာသင်ခန်း၌ပင် စာဖတ်မည်။823ငါ ကောင်းကောင်း သတိထားမိတယ်။,ငါ ကောင်းစွာ သတိပြုမိသည်။824သူမ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်ရင် ဖြစ်နေတယ်။,သူမ တုန်ရင်စွာ ဖြစ်နေသည်။825မင်း တိုးတိုး အော်ရမယ်။,မင်း တိုးညင်းစွာ အော်ရမည်။826တကယ်လို့ မင်း စာမေးပွဲကျရင် စိတ်ညစ်လိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း စာမေးပွဲကျရှုံးလျှင် စိတ်ညစ်လိမ့်မည်။827ဒါကြောင့် ငါ ခွင့်ပြုတယ်။,ထို့ကြောင့် ငါ ခွင့်ပြုသည်။828မိုးရွာ ပေမယ့် ငါ အလုပ်သွားမယ်။,မိုးရွာ သော်လည်း ငါ အလုပ်သွားမည်။829ဒီအကြောင်းအရာကို ငါ သိတယ်။,ဤအကြောင်းအရာကို ငါ သိသည်။830သူ အဆင်ပြေသွားပြီလို့ ပြောတယ်။,သူ အဆင်ပြေသွားပြီဟု ပြောသည်။831ငါ သိပ်ပျော်တယ်။,ငါ အလွန်ပျော်သည်။832ဒီလို မပြောဆိုပါနဲ့။,ဤသို့ မပြောဆိုပါနှင့်။833သူနာပြုတွေ လူနာပြုစုနေတယ်။,သူနာပြုများ လူနာပြုစုနေသည်။834မောင်မောင် တက်လို့ မနိုင်ဘူး။,မောင်မောင် တက်၍ မနိုင်ပေ။835ငါ စောင့်ဆိုင်းရတာ မထူးခြားဘူး။,ငါ စောင့်ဆိုင်းရသည်မှာ မထူးခြားပေ။836သူ စာအုပ်ချုပ်နေတာ။,သူ စာအုပ်ချုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။837အတတ်ပညာဆိုတာ အဖိုးတန်တယ်။,အတတ်ပညာဆိုသည်မှာ အဖိုးတန်သည်။838ငါ ပန်းစိုက်တာကို မြတ်နိုးတယ်။,ငါ ပန်းစိုက်ခြင်းကို မြတ်နိုးသည်။839မင်း ဘာသီချင်း နားထောင်မလဲ။,မင်း မည်သည့်သီချင်း နားထောင်မည်နည်း။840သူ ဘာပြင်ဆင်တာလဲ။,သူ မည်သည်ကို ပြင်ဆင်သနည်း။841သူမ ဆုကြေးရသလား။,သူမ ဆုကြေးရသလော။842မင်း ဘယ်အချိန် အလုပ်စမလဲ။,မင်း မည်သည့်အချိန် အလုပ်စမည်နည်း။843ငါတို့ ဘယ်အဆောက်အအုံမှာ တွေ့မလဲ။,ငါတို့ မည်သည့်အဆောက်အအုံတွင် တွေ့မည်နည်း။844ဘယ်သူ အနိုင်ရမလဲ။,မည်သူ အနိုင်ရမည်နည်း။845မင်း ဘယ်လို ပြုပြင်မလဲ။,မင်း မည်သို့ ပြုပြင်မည်နည်း။846နောင်နှစ်ကစပြီး ငါ စာရင်းကိုင်သင်တန်းတက်မယ်။,နောင်နှစ်မှစ၍ ငါ စာရင်းကိုင်သင်တန်းတက်မည်။847အသက်ရှင်တဲ့အထိ ငါ ပညာရှာမယ်။,အသက်ရှင်သည့်တိုင် ငါ ပညာရှာမည်။848တကယ်တော့ ဒါက မဟုတ်မမှန်တာပါ။,စင်စစ် ဤသည်မှာ မဟုတ်မမှန်ခြင်းဖြစ်သည်။849ငါ စားသုံးဖို့ ဖယ်ထားတယ်။,ငါ စားသုံးရန် ဖယ်ထားသည်။850သူ့ဆီက အကြောင်းပြန်စာရတယ်။,သူ့ထံမှ အကြောင်းပြန်စာရသည်။851သေတ္တာထဲမှာ အစားအစာမရှိပါနဲ့။,သေတ္တာအတွင်း၌ အစားအစာမရှိပါနှင့်။852ဆင်းရဲ ပေမယ့် ငါ မခိုးဘူး။,ဆင်းရဲ သော်လည်း ငါ မခိုးပါး။853ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ တာဝန်ကျေရမယ်။,မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ တာဝန်ကျေရမည်။854ဒါတင်မက သူ မောင်းလဲ မောင်းထုတ်သေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ မောင်းလည်း မောင်းထုတ်သေး၏။855အစ်ကို သင်ပြသလို ငါ လုပ်တယ်။,အစ်ကို သင်ပြသကဲ့သို့ ငါ လုပ်သည်။856မောင်မောင် လူမိုက်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။,မောင်မောင် လူမိုက်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။857ဒီအင်္ကျီကို ငါ မဝယ်နိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဈေးကြီးလို့။,ဤအင်္ကျီကို ငါ မဝယ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဈေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။858တော်တဲ့ ဆရာ ဖြစ်တယ်။,တော်သည့် ဆရာ ဖြစ်သည်။859နားရက်မှာ အနားယူမယ်။,နားရက်တွင် အနားယူမည်။860ငါ့ညီက စိတ်ကောင်းရှိသည်။,ငါ့ညီသည် စိတ်ကောင်းရှိသည်။861ငါ အခု ဆံပင်ညှပ်မယ်။,ငါ ယခု ဆံပင်ညှပ်မည်။862သူ ဒီနေ့ အပြင်မထွက်ဘူး။,သူ ယနေ့ အပြင်မထွက်ပါ။863မင်း ဘာစောင့်နေတာလဲ။,မင်း မည်သည်ကို စောင့်နေသနည်း။864မောင်မောင် ဘယ်မှာ စာကျက်သလဲ။,မောင်မောင် အဘယ်မှာ စာကျက်သနည်း။865သူ ပြည်က ရန်ကုန်ကို ကားနဲ့လာတယ်။,သူ ပြည်မြို့မှ ရန်ကုန်သို့ ကားဖြင့် လာသည်။866သူမက အိမ်မှာပဲ နေမယ်။,သူမသည် အိမ်၌ပင် နေမည်။867ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်။,ငါ ကောင်းစွာ သိသည်။868သူမ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတယ်။,သူမ ဝမ်းမြောက်စွာ ဖြစ်နေသည်။869တကယ်လို့ မင်း စာမကျက်ရင် စာမေးပွဲကျလိမ့်မယ်။,အကယ်၍ မင်း စာမကျက်လျှင် စာမေးပွဲကျရှုံးလိမ့်မည်။870သူ ရောက်မယ်လို့ ပြောတယ်။,သူ ရောက်မည်ဟု ပြောသည်။871ငါ့သူငယ်ချင်းက စစာတော်တယ်။,ငါ့သူငယ်ချင်းသည် စာတော်သည်။872သူ ကျောင်းပြေးတယ်။,သူသည် ကျောင်းပြေးသည်။873သူက စာတော်တယ်လေ။,သူသည် စာတော်၏။874သူ ဒီနေ့ မလာဘူး။,သူ ယနေ့ မလာပေ။875ကျွန်တော် မုန့်စားချင်တယ်။,ကျွန်တော် မုန့်စားလိုသည်။876မမက ဈေးက ဝယ်လာတယ်။,မမသည် ဈေးမှ ဝယ်လာသည်။877သူတို့ ကားနဲ့ လာကြတယ်။,သူတို့ ကားဖြင့် လာကြသည်။878ဒါက ငါ့ရဲ့ စာအုပ်ပါ။,ဤအရာသည် ငါ၏ စာအုပ် ဖြစ်ပါသည်။879ဒီနေ့ ရာသီဥတုက သိပ်ပူတယ်။,ယနေ့ ရာသီဥတုသည် အလွန်ပူသည်။880မင်း ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။,မင်း ဤသို့ မလုပ်ပါနှင့်။881သူ ဟိုလို ပြောလိုက်တယ်။,သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။882ကလေးတွေ ကစားနေကြတယ်။,ကလေးများ ကစားနေကြသည်။883ငါ စာဖတ်လို့ မရဘူး။,ငါ စာဖတ်၍ မရပေ။884ဒါပေမယ့် သူ စာမေးပွဲကျသွားတယ်။,သို့သော် သူ စာမေးပွဲကျသွားသည်။885ဟင်းက ဈေးပေါပေမယ့် မကောင်းဘူး။,ဟင်းသည် ဈေးပေါသော်လည်း မကောင်းပါ။886ဒီကိစ္စကို ငါသိတယ်။,ဤကိစ္စကို ငါသိသည်။887သူ ဟိုကိစ္စကို ပြောနေတာ။,သူ ထိုကိစ္စကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။888မောင်မောင် ခဏ စောင့်ပါ။,မောင်မောင် ခေတ္တ စောင့်ပါ။889ဒီအိမ်မှာ နေရတာ မပျော်ဘူး။,ဤအိမ်တွင် နေရသည်မှာ မပျော်ပေ။890စာဖတ်တာက ဗဟုသုတရစေတယ်။,စာဖတ်ခြင်းသည် ဗဟုသုတရစေသည်။891သူ လိမ်ပြောနေတာ။,သူ လိမ်ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။892ပန်းဆိုတာ မွှေးတယ်နောက်။,ပန်းဆိုသည်မှာ မွှေးသည်။893အဲဒါ ဘာလဲ။,ထိုအရာသည် အဘယ်နည်း။894မင်း ဘာလုပ်မလဲ။,မင်း မည်သည်ကို လုပ်မည်နည်း။895မင်း ဘယ်သွားမလဲ။,မင်း အဘယ်သို့ သွားမည်နည်း။896ငါတို့ ဘယ်လို သွားကြမလဲ။,ငါတို့ မည်သို့ သွားကြမည်နည်း။897သူ ဘယ်အချိန် လာမလဲ။,သူ မည်သည့်အချိန် လာမည်နည်း။898အစည်းအဝေးက ဘယ်နေရာမှာလဲ။,အစည်းအဝေးသည် မည်သည့်နေရာတွင်နည်း။899သူက ချောတဲ့ မိန်းကလေးပါ။,သူသည် ချောသည့် မိန်းကလေး ဖြစ်ပါသည်။900ငါ နောက်မှ လာပါဦးမယ်။,ငါ နောက်မှ လာပါဦးမည်။901မင်း မလာလည်း ရပါတယ်။,မင်း မလာသော်လည်း ရပါသည်။902မင်း စာမကျက်ရင် စာမေးပွဲကျမယ်။,မင်း စာမကျက်လျှင် စာမေးပွဲကျမည်။903သူ့ကို မချစ်ရင် မနေနိုင်တာက လွဲလို့ အကုန်ရတယ်။,သူ့ကို မချစ်လျှင် မနေနိုင်သည်က လွဲ၍ အကုန်ရသည်။904ငါတို့ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ တွေ့ကြမယ်။,ငါတို့ ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် တွေ့ကြမည်။905သူ ဈေးဝယ်ဖို့အတွက် သွားတယ်။,သူ ဈေးဝယ်ရန်အလို့ငှာ သွားသည်။906သူ မြန်မြန် စာရေးတယ်။,သူ မြန်စွာ စာရေးသည်။907ငါ ပြောသလို လုပ်ပါ။,ငါ ပြောသကဲ့သို့ လုပ်ပါ။908သူ အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။,သူ ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။909မင်း သူ့ဆီ သွားမလား။,မင်း သူ့ထံ သွားမလော။910ငါ သူ့ဆီကို သွားမယ်။,ငါ သူ့ထံသို့ သွားမည်။911ငါ စာအုပ်ကို သူ့ဆီက ရတယ်။,ငါ စာအုပ်ကို သူ့ထံမှ ရသည်။912သူ အော်တယ် ဒါပြင် ရိုက်လည်း ရိုက်သေးတယ်။,သူ အော်သည် ထိုပြင် ရိုက်လည်း ရိုက်သေး၏။913သူ အော်တယ် ဒါတင်မက ရိုက်လည်း ရိုက်သေးတယ်။,သူ အော်သည် ထိုမျှမက ရိုက်လည်း ရိုက်သေးသည်။914နေ၊ လ၊ ကြယ် တဲ့ အရာတွေ ရှိတယ်။,နေ၊ လ၊ ကြယ် စသည့် အရာများ ရှိသည်။915တကယ်တော့ သူက လူကောင်းပါ။,စင်စစ် သူသည် လူကောင်း ဖြစ်ပါသည်။916တကယ်လို့ ငါ ရောက်မလာခဲ့ရင် မစောင့်ပါနဲ့။,အကယ်၍ ငါ ရောက်မလာခဲ့လျှင် မစောင့်ပါနှင့်။917ငါ မလာဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နေမကောင်းလို့။,ငါ မလာပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေမကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။918ပြောစရာ စကားမရှိတော့ဘူး။,ပြောဖွယ်ရာ စကားမရှိတော့ပေ။919ငါ ကားတော့ စီးဖူးတယ်။,ငါ ကားကား စီးဖူး၏။920သူ သွားတာပေါ့။,သူ သွားပါသည်။921ငါတို့ သွားကြတာပေါ့။,ငါတို့ သွားကြပါမည်။922မင်း ပျော်နိုင်သလောက် ပျော်ပါ။,မင်း ပျော်နိုင်သမျှ ပျော်ပါ။923ဒီလို မနောက်ပါနဲ့။,ဤသို့ မနောက်ပါနှင့်။924ဟိုလို မလုပ်နဲ့။,ထိုသို့ မလုပ်နှင့်။925ငါ မနေ့က ရောက်တယ်။,ငါ ယမန်နေ့က ရောက်သည်။926ဒီနေ့ မနက်မှာ အလုပ်ရှုပ်တယ်။,ယနေ့ နံနက်တွင် အလုပ်ရှုပ်သည်။927ငါ့အဖေက ဆရာဝန်ပါ။,ငါ၏ ဖခင်သည် ဆရာဝန် ဖြစ်ပါသည်။928သူ့အမေက ဈေးရောင်းတယ်။,သူ၏ မိခင်သည် ဈေးရောင်းသည်။929သူ နည်းနည်းပဲ စားတယ်။,သူ နည်းငယ်သာ စားသည်။930မင်း အခု ဘာလုပ်နေလဲ။,မင်း ယခု မည်သည်ကို လုပ်နေသနည်း။931ငါ အလုပ် အများကြီး လုပ်ရတယ်။,ငါ အလုပ် များစွာ လုပ်ရသည်။932သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တယ်။,သူ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်သည်။933ဒီစာအုပ်က သိပ်ကောင်းတာပဲ။,ဤစာအုပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။934သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်တယ်။,သူ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်သည်။935ငါ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်တယ်။,ငါ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်သည်။936သူက ဆရာဝန် ဆိုတာ ငါသိတယ်။,သူသည် ဆရာဝန် ဆိုသည်မှာ ငါသိသည်။937စာမေးပွဲဖြေရတာ ခက်တယ်။,စာမေးပွဲဖြေရသည်မှာ ခက်ခဲသည်။938သူ အဝေးကြီးကို ကြည့်နေတယ်။,သူ အဝေးသို့ ကြည့်နေသည်။939ငါ အိမ်ထဲမှာ ရှိတယ်။,ငါ အိမ်အတွင်း၌ ရှိသည်။940မောင်မောင်က သူငယ်ချင်းအိမ်ဆီ သွားတယ်။,မောင်မောင်သည် သူငယ်ချင်းအိမ်ထံ သွားသည်။941မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ရတာလဲ။,မင်း မည်သူ့ထံမှ ရသနည်း။942သူ အောက်ထပ်ဆီကို ဆင်းသွားတယ်။,သူ အောက်ထပ်ထံသို့ ဆင်းသွားသည်။943ဒါကြောင့် ငါ စိတ်ပူတာ။,ထို့ကြောင့် ငါ စိတ်ပူခြင်းဖြစ်သည်။944သူ လိမ်နေတာ ငါသိတာပေါ့။,သူ လိမ်နေခြင်းကို ငါသိပါသည်။945မင်း လာမယ့်လမှာ အလုပ်ရမယ်။,မင်း လာမည့်လတွင် အလုပ်ရမည်။946သူက တော်တဲ့ ကျောင်းသားပါ။,သူသည် တော်သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်ပါသည်။947ငါ ထမင်းစားပြီးရင် လာခဲ့မယ်။,ငါ ထမင်းစားပြီးလျှင် လာခဲ့မည်။948မင်း မလုပ်ရင် ငါလုပ်မယ်။,မင်း မလုပ်လျှင် ငါလုပ်မည်။949မိုးရွာပေမယ့် သူ လာတယ်။,မိုးရွာသော်လည်း သူ လာသည်။950သူ စာမကျက်ဘူး ဒါပေမယ့် အောင်တယ်။,သူ စာမကျက်ပေ သို့သော် အောင်မြင်သည်။951ဒါတင်မက သူ ခိုးသေးတယ်။,ထိုမျှမက သူ ခိုးယူသေး၏။952မင်း ခဏ နေဦး။,မင်း ခေတ္တ နေဦး။953သူ အခုပဲ ပြန်သွားပြီ။,သူ ယခုပင် ပြန်သွားပြီ။954ငါ ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်တယ်။,ငါ ယနေ့ အလုပ်ပိတ်သည်။955သူ့အဖေက သဘောကောင်းတယ်။,သူ၏ ဖခင်သည် သဘောကောင်းသည်။956ငါ အမေနဲ့ ဈေးသွားမယ်။,ငါ မိခင်နှင့် ဈေးသွားမည်။957သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သလောက် လုပ်တယ်။,သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်သည်။958မင်း ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပါ။,မင်း ဤမျှသာ လုပ်ပါ။959မြေကြီးဟာ အဆင်းသဏ္ဌာန်မရှိဘဲ လွတ်လပ်လဟာဖြစ်တယ်။,မြေကြီးသည် အဆင်းသဏ္ဌာန်မရှိ၊ လွတ်လပ်လဟာဖြစ်၏။960နက်နဲရာအရပ်ကို မှောင်မိုက်ဖုံးလွှမ်းပြီးတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်တော်ဟာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ လှုပ်ရှားတော်မူတယ်။,နက်နဲရာအရပ်ကို မှောင်မိုက်ဖုံးလွှမ်း၍ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လှုပ်ရှားတော်မူ၏။961ဘုရားသခင်ကလည်း အလင်းဖြစ်စေလို့ အမိန့်တော်ရှိပြီးတော့ အလင်းဖြစ်လာတယ်။,ဘုရားသခင်ကလည်း အလင်းဖြစ်စေဟု အမိန့်တော်ရှိ၍ အလင်းဖြစ်လေ၏။962ထိုအလင်းကောင်းတာကို ဘုရားသခင်မြင်ပြီးတော့ အလင်းနဲ့ မှောင်မိုက်ကို ပိုင်းခြားခွဲထားတော်မူတယ်။,ထိုအလင်းကောင်းသည်ကို ဘုရားသခင်မြင်၍ အလင်းနှင့် မှောင်မိုက်ကို ပိုင်းခြားခွဲထားတော်မူ၏။963အလင်းကို နေ့ဆိုတဲ့အမည်နဲ့ရော မှောင်မိုက်ကို ညဆိုတဲ့အမည်နဲ့ပါ ခေါ်ဝေါ်သမုတ်တော်မူပြီးတော့ ညဦးနဲ့ နံနက်ဟာ ပထမနေ့ရက်ဖြစ်လာတယ်။,အလင်းကို နေ့ဟူသောအမည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မှောင်မိုက်ကို ညဟူသောအမည်ဖြင့်လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်သမုတ်တော်မူ၍ ညဦးနှင့် နံနက်သည် ပထမနေ့ရက်ဖြစ်လေ၏။964တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က ရေအလယ်မှာ မိုးမျက်နှာကြက်ဖြစ်စေ ရေနဲ့ရေချင်း ခြားနားစေလို့ အမိန့်တော်ရှိတာကြောင့်၊,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က ရေအလယ်၌ မိုးမျက်နှာကြက်ဖြစ်စေ၊ ရေနှင့်ရေချင်း ခြားနားစေဟု အမိန့်တော်ရှိသဖြင့်၊965မိုးမျက်နှာကြက်ကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူပြီးတော့ မိုးမျက်နှာကြက်အောက်မှာ ရှိတဲ့ရေနဲ့ မိုးမျက်နှာကြက်အပေါ်မှာ ရှိတဲ့ရေကို ပိုင်းခြားတော်မူတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတယ်။,မိုးမျက်နှာကြက်ကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ မိုးမျက်နှာကြက်အောက်၌ ရှိသောရေနှင့် မိုးမျက်နှာကြက်အပေါ်၌ ရှိသောရေကို ပိုင်းခြားတော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်လေ၏။966မိုးမျက်နှာကြက်ကိုလည်း မိုးကောင်းကင်ဆိုတဲ့အမည်နဲ့ ဘုရားသခင် ခေါ်ဝေါ်သမုတ်တော်မူပြီးတော့ ညဦးနဲ့ နံနက်ဟာ ဒုတိယနေ့ရက်ဖြစ်လာတယ်။,မိုးမျက်နှာကြက်ကိုလည်း မိုးကောင်းကင်ဟူသောအမည်ဖြင့် ဘုရားသခင် ခေါ်ဝေါ်သမုတ်တော်မူ၍ ညဦးနှင့် နံနက်သည် ဒုတိယနေ့ရက်ဖြစ်လေ၏။967တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က မိုးကောင်းကင်အောက်မှာ ရှိတဲ့ ရေစုဝေးစေ ကုန်းပေါ်စေလို့ အမိန့်တော်ရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတယ်။,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က မိုးကောင်းကင်အောက်၌ ရှိသော ရေစုဝေးစေ၊ ကုန်းပေါ်စေဟု အမိန့်တော်ရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်လေ၏။968ကုန်းကို မြေဆိုတဲ့အမည်နဲ့ရော ရေစုဝေးရာကို ပင်လယ်ဆိုတဲ့အမည်နဲ့ပါ ဘုရားသခင် ခေါ်ဝေါ်သမုတ်တော်မူပြီးတော့ ထိုအမှုအရာ ကောင်းတာကို ဘုရားသခင် မြင်တော်မူတယ်။,ကုန်းကို မြေဟူသောအမည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေစုဝေးရာကို ပင်လယ်ဟူသောအမည်ဖြင့်လည်းကောင်း ဘုရားသခင် ခေါ်ဝေါ်သမုတ်တော်မူ၍ ထိုအမှုအရာ ကောင်းသည်ကို ဘုရားသခင် မြင်တော်မူ၏။969တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က မြေဟာ မြက်ပင်ကိုရော စပါးသီးကို ဖြစ်စေတဲ့ စပါးပင်ကိုရော မြေပေါ်မှာ မျိုးစေ့ပါလျက် သစ်သီးမျိုးကို ဖြစ်စေတဲ့ သစ်ပင်ကိုပါ ပေါက်စေလို့ အမိန့်တော်ရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတယ်။,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က မြေသည် မြက်ပင်ကိုလည်းကောင်း၊ စပါးသီးကို ဖြစ်စေသော စပါးပင်ကိုလည်းကောင်း၊ မြေပေါ်မှာ မျိုးစေ့ပါလျက် သစ်သီးမျိုးကို ဖြစ်စေသော သစ်ပင်ကိုလည်းကောင်း ပေါက်စေဟု အမိန့်တော်ရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်လေ၏။970မြေဟာ မြက်ပင်ကိုရော စပါးသီးမျိုးကို ဖြစ်စေတဲ့ စပါးပင်ကိုရော မိမိမှာ မျိုးစေ့ပါလျက် သစ်သီးမျိုးကို ဖြစ်စေတဲ့ သစ်ပင်ကိုပါ ပေါက်စေတယ်။,မြေသည် မြက်ပင်ကိုလည်းကောင်း၊ စပါးသီးမျိုးကို ဖြစ်စေသော စပါးပင်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၌ မျိုးစေ့ပါလျက် သစ်သီးမျိုးကို ဖြစ်စေသော သစ်ပင်ကိုလည်းကောင်း ပေါက်စေ၏။971ထိုအမှုအရာ ကောင်းတာကို ဘုရားသခင် မြင်တော်မူပြီးတော့ ညဦးနဲ့ နံနက်ဟာ တတိယနေ့ရက် ဖြစ်လာတယ်။,ထိုအမှုအရာ ကောင်းသည်ကို ဘုရားသခင်မြင်တော်မူ၍ ညဦးနှင့် နံနက်သည် တတိယနေ့ရက် ဖြစ်လေ၏။972တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က နေ့နဲ့ညကို ပိုင်းခြားစေဖို့အတွက် မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်မှာ အလင်းအိမ် တည်စေ နိမိတ်လက္ခဏာ ချိန်းချက်တဲ့အချိန် နေ့ရက်အပိုင်းအခြား နှစ်အပိုင်းအခြားတွေအတွက် ဖြစ်စေ၊,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က နေ့နှင့်ညကို ပိုင်းခြားစေခြင်းငှာ မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်၌ အလင်းအိမ် တည်စေ၊ နိမိတ်လက္ခဏာ၊ ချိန်းချက်သောအချိန်၊ နေ့ရက်အပိုင်းအခြား၊ နှစ်အပိုင်းအခြားတို့အတွက် ဖြစ်စေ၊973မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်မှာ တည်ပြီးတော့ မြေကြီးလင်းစရာ အလင်းအိမ်ဖြစ်စေလို့ အမိန့်တော်ရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတယ်။,မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်၌ တည်၍ မြေကြီးလင်းစရာ အလင်းအိမ်ဖြစ်စေဟု အမိန့်တော်ရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်လေ၏။974ထိုသို့ ဘုရားသခင်ဟာ အလင်းအိမ်ကြီး နှစ်လုံးဖြစ်တဲ့ နေ့ကို အုပ်စိုးရတဲ့ အကြီးတစ်လုံး ညကို အုပ်စိုးရတဲ့ အငယ်တစ်လုံးနဲ့တကွ ကြယ်တွေကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီးတဲ့နောက်၊,ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် အလင်းအိမ်ကြီး နှစ်လုံးတည်းဟူသော နေ့ကို အုပ်စိုးရသော အကြီးတစ်လုံး၊ ညကို အုပ်စိုးရသော အငယ်တစ်လုံးနှင့်တကွ ကြယ်များကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီးလျှင်၊975မြေကြီးမှာ လင်းစေဖို့ရော နေ့နဲ့ညကို အုပ်စိုးပြီး အလင်းနဲ့မှောင်မိုက်ကို ပိုင်းခြားစေဖို့ပါ မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်မှာ ဘုရားသခင် ထားတော်မူတယ်။,မြေကြီး၌ လင်းစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ နေ့နှင့်ညကို အုပ်စိုး၍ အလင်းနှင့်မှောင်မိုက်ကို ပိုင်းခြားစေခြင်းငှာလည်းကောင်း မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်၌ ဘုရားသခင် ထားတော်မူ၏။976ထိုအမှုအရာ ကောင်းတာကို ဘုရားသခင် မြင်တော်မူပြီးတော့၊,ထိုအမှုအရာ ကောင်းသည်ကို ဘုရားသခင် မြင်တော်မူ၍၊977ညဦးနဲ့ နံနက်ဟာ စတုတ္ထနေ့ရက် ဖြစ်လာတယ်။,ညဦးနှင့် နံနက်သည် စတုတ္ထနေ့ရက် ဖြစ်လေ၏။978တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က အသက်ရှင်ပြီး လှုပ်ရှားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ရေက များပြားစွာ မွေးဖွားစေ ငှက်တွေလည်း မြေပေါ် မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်ပြင်မှာ ပျံစေလို့ အမိန့်တော်ရှိတယ်။,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားတတ်သော တိရစ္ဆာန်တို့ကို ရေသည် များပြားစွာ မွေးဖွားစေ၊ Nghetတို့လည်း မြေပေါ် မိုးကောင်းကင်မျက်နှာကြက်ပြင်ဝယ် ပျံစေဟု အမိန့်တော်ရှိ၏။979ထိုသို့ဆိုရင် ရေဟာ တိရစ္ဆာန်အမျိုးအလိုက် များပြားစွာ မွေးဖွားပြီး ငါးကြီးအစရှိတဲ့ အသက်ရှင်ပြီး လှုပ်ရှားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းကိုရော ပျံတက်တဲ့ ငှက်မျိုးအပေါင်းကိုပါ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းလို့ ထိုအမှုအရာ ကောင်းတာကို မြင်တော်မူတယ်။,ထိုသို့လျှင် ရေသည် တိရစ္ဆာန်အမျိုးအလိုက် များပြားစွာ မွေးဖွား၍ ငါးကြီးအစရှိသော အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားတတ်သော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပျံတက်သော ငှက်မျိုးအပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်း၍ ထိုအမှုအရာ ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၏။980ဘုရားသခင်ကလည်း များပြားစွာ မွေးဖွားကြလော့ ပင်လယ်ရေတွေကို ပြည့်စေကြလော့ ငှက်တွေလည်း မြေပေါ်မှာ များပြားစေလို့ ထိုတိရစ္ဆာန်တွေကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပြီးတော့၊,ဘုရားသခင်ကလည်း များပြားစွာ မွေးဖွားကြလော့၊ ပင်လယ်ရေများကို ပြည့်စေကြလော့၊ ငှက်တို့လည်း မြေပေါ်၌ များပြားစေသတည်းဟု ထိုတိရစ္ဆာန်တို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူ၍၊981ညဦးနဲ့ နံနက်ဟာ ပဉ္စမနေ့ရက် ဖြစ်လာတယ်။,ညဦးနှင့် နံနက်သည် ပဉ္စမနေ့ရက် ဖြစ်လေ၏။982တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က မြေဟာ အသက်ရှင်တဲ့ သတ္တဝါမျိုးဖြစ်တဲ့ သားယဉ်တွေကိုရော တွားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကိုရော သားရဲမျိုးတွေကိုပါ မွေးဖွားစေလို့ အမိန့်တော်ရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတယ်။,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က မြေသည် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါမျိုးတည်းဟူသော သားယဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ တွားတတ်သော တိရစ္ဆာန်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ သားရဲမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း မွေးဖွားစေဟု အမိန့်တော်ရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်လေ၏။983ထိုသို့ ဘုရားသခင်ဟာ သားရဲမျိုး သားယဉ်မျိုး မြေပေါ်မှာ တွားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်မျိုးအပေါင်းကို ဖန်ဆင်းလို့ ထိုအမှုအရာ ကောင်းတာကို မြင်တော်မူတယ်။,ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် သားရဲမျိုး၊ သားယဉ်မျိုး၊ မြေပေါ်မှာ တွားတတ်သော တိရစ္ဆာန်မျိုးအပေါင်းတို့ကို ဖန်ဆင်း၍ ထိုအမှုအရာ ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၏။984တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က ငါတို့ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့အညီ တစ်သဏ္ဌာန်တည်း လူကို ဖန်ဆင်းကြစို့ သူဟာ ပင်လယ်ငါးတွေကိုရော မိုးကောင်းကင်ငှက်တွေကိုရော သားယဉ်တွေကိုရော မြေတစ်ပြင်လုံးနဲ့တကွ မြေပေါ်မှာ တွားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းကိုပါ အုပ်စိုးစေလို့ အမိန့်တော်ရှိတယ်။,တစ်ဖန် ဘုရားသခင်က ငါတို့ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ တစ်သဏ္ဌာန်တည်း လူကို ဖန်ဆင်းကြစို့။ သူသည် ပင်လယ်ငါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ သားယဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေတစ်ပြင်လုံးနှင့်တကွ မြေပေါ်မှာ တွားတတ်သော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း အုပ်စိုးစေဟု အမိန့်တော်ရှိ၏။985ထိုသို့ ဘုရားသခင်ဟာ မိမိပုံသဏ္ဌာန်နဲ့အညီ လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူတယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နဲ့အညီ လူယောက်ျား လူမိန်းမကို ဖန်ဆင်းပြီးတဲ့နောက်၊,ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် မိမိပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ လူယောက်ျား၊ လူမိန်းမကို ဖန်ဆင်းပြီးလျှင်၊986အချင်းတို့ များပြားစွာ မွေးဖွားကြလော့ မြေကြီးကို ပြည့်စေပြီး နိုင်ကြလော့ ပင်လယ်ငါးတွေကိုရော မိုးကောင်းကင်ငှက်တွေကိုရော အသက်ရှင်ပြီး မြေပေါ်မှာ လှုပ်ရှားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းကိုပါ အုပ်စိုးကြလော့လို့ မိန့်တော်မူပြီး သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူတယ်။,အချင်းတို့ များပြားစွာ မွေးဖွားကြလော့၊ မြေကြီးကို ပြည့်စေ၍ နိုင်ကြလော့၊ ပင်လယ်ငါးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အသက်ရှင်၍ မြေပေါ်မှာ လှုပ်ရှားတတ်သော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း အုပ်စိုးကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၍ သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။987ဘုရားသခင်ကလည်း ကြည့်ရှုလော့ မြေတစ်ပြင်လုံးမှာ စပါးသီးကို ဖြစ်စေတဲ့ စပါးပင်အမျိုးမျိုးကိုရော မျိုးစေ့ကို ဖြစ်စေတဲ့ အသီးနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ သစ်ပင်အမျိုးမျိုးကိုပါ သင်တို့ စားစရာအတွက် ငါပေးတယ်။,ဘုရားသခင်ကလည်း ကြည့်ရှုလော့၊ မြေတစ်ပြင်လုံး၌ စပါးသီးကို ဖြစ်စေသော စပါးပင်အမျိုးမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မျိုးစေ့ကို ဖြစ်စေသော အသီးနှင့် ပြည့်စုံသော သစ်ပင်အမျိုးမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း သင်တို့ စားစရာအလို့ငှာ ငါပေး၏။988မြေသား မိုးကောင်းကင်ငှက် အသက်ရှင်ပြီး မြေပေါ်မှာ တွားတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်မျိုးအပေါင်းတို့ စားစရာအတွက် မြက်ပင်အမျိုးမျိုးကို ငါပေးမယ်လို့ မိန့်တော်မူတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာတယ်။,မြေသား၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်၊ အသက်ရှင်၍ မြေပေါ်မှာ တွားတတ်သော တိရစ္ဆာန်မျိုးအပေါင်းတို့ စားစရာအလို့ငှာ မြက်ပင်အမျိုးမျိုးတို့ကို ငါပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်လေ၏။989ဘုရားသခင်ဟာ မိမိဖန်ဆင်းသမျှတဲ့ အရာတွေကို ကြည့်ရှုရင် အလွန်ကောင်းတာကို မြင်တော်မူပြီးတော့ ညဦးနဲ့ နံနက်ဟာ ဆဋ္ဌမနေ့ရက် ဖြစ်လာတယ်။,ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းသမျှသော အရာတို့ကို ကြည့်ရှုလျှင် အလွန်ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၍ ညဦးနှင့် နံနက်သည် ဆဋ္ဌမနေ့ရက် ဖြစ်လေ၏။990ငါ ဒီနေ့ မနက်ကတည်းက အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်နေတာ ဖြစ်လို့ သိပ်မောနေပြီ။,ငါ ယနေ့ နံနက်ကတည်းက အလုပ်များစွာ လုပ်နေခြင်းဖြစ်၍ အလွန်မောလှပြီ။991သူ အခု ကျောင်းက ပြန်လာရင် ငါ့ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် လာလိမ့်မယ်။,သူ ယခု ကျောင်းမှ ပြန်လာလျှင် ငါ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လာလိမ့်မည်။992ကျွန်တော် မုန့်ဟင်းခါးကို ကောင်းကောင်း ချက်တတ်ပေမယ့် ဒီနေ့တော့ အချိန်မရှိဘူး။,ကျွန်တော် မုန့်ဟင်းခါးကို ကောင်းစွာ ချက်တတ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ အချိန်မရှိပေ။993မမက ဈေးက ဝယ်လာတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို သေတ္တာထဲမှာ သေသေချာချာ သိမ်းထားတယ်။,မမသည် ဈေးမှ ဝယ်လာသော အဝတ်အစားများကို သေတ္တာအတွင်း၌ သေချာစွာ သိမ်းထားသည်။994သူတို့ ကားနဲ့ လာကြမယ်လို့ ပြောပြီးတော့ ဘာလို့ အခုထိ ရောက်မလာကြသေးတာလဲ။,သူတို့ ကားဖြင့် လာကြမည်ဟု ပြောပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် ယခုတိုင် ရောက်မလာကြသေးသနည်း။995ဒါက ငါ့ရဲ့ စာအုပ် ဖြစ်တာကြောင့် မင်း ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ယူလို့ မရဘူး။,ဤအရာသည် ငါ၏ စာအုပ် ဖြစ်သောကြောင့် မင်း ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ယူ၍ မရပေ။996ဒီနေ့ ရာသီဥတုက သိပ်ပူလို့ ငါ အပြင်ကို မထွက်ချင်ဘူး။,ယနေ့ ရာသီဥတုသည် အလွန်ပူသဖြင့် ငါ အပြင်သို့ မထွက်လိုပေ။997မင်း ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့လို့ ငါ အထပ်ထပ်အခါခါ ပြောခဲ့ပြီးပြီ။,မင်း ဤသို့ မလုပ်ပါနှင့်ဟု ငါ အဖန်ဖန် ပြောခဲ့ပြီးပြီ။998သူ ဟိုလို ပြောလိုက်တာကို ငါ စိတ်ထဲမှာ သိပ်ပြီး မကျေနပ်ဘူး။,သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းကို ငါ စိတ်အတွင်း၌ အလွန် မကျေနပ်ပေ။999ကလေးတွေ ခြံထဲမှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ကစားနေကြတာကို ကြည့်ပြီး ငါ သဘောကျတယ်။,ကလေးများ ခြံအတွင်း၌ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေကြသည်ကို ကြည့်၍ ငါ သဘောကျသည်။1000ငါ စာဖတ်လို့ မရအောင် ဘာလို့ ဆူညံသံတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။,ငါ စာဖတ်၍ မရအောင် အဘယ်ကြောင့် ဆူညံသံများ ပြုလုပ်နေကြသနည်း။1001ဒါပေမယ့် သူ စာမေးပွဲကျသွားတာက လေ့လာမှု အားနည်းလို့ ဖြစ်မယ်။,သို့သော် သူ စာမေးပွဲကျသွားခြင်းသည် လေ့လာမှု အားနည်းသောကြောင့် ဖြစ်မည်။1002ဟင်းက ဈေးပေါပေမယ့် အရသာ သိပ်ကောင်းလို့ လူကြိုက်များတယ်။,ဟင်းသည် ဈေးပေါသော်လည်း အရသာ အလွန်ကောင်းသဖြင့် လူကြိုက်များသည်။1003ဒီကိစ္စကို ငါ သေသေချာချာ သိတာကြောင့် မင်း လိမ်လို့ မရပါဘူး။,ဤကိစ္စကို ငါ သေချာစွာ သိသောကြောင့် မင်း လိမ်လည်၍ မရပါ။1004သူ ဟိုကိစ္စကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘဲ ဒီအကြောင်းကို ပြောနေတာ။,သူ ထိုကိစ္စကို ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤအကြောင်းကို ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။1005မောင်မောင် ခဏ စောင့်ပါဦးလို့ ငါ လှမ်းပြောလိုက်တယ်။,မောင်မောင် ခေတ္တ စောင့်ပါဦးဟု ငါ လှမ်းပြောလိုက်သည်။1006ဒီအိမ်မှာ နေရတာ မပျော်လို့ ငါ အမြန်ဆုံး ပြောင်းချင်ပြီ။,ဤအိမ်တွင် နေရသည်မှာ မပျော်သဖြင့် ငါ အမြန်ဆုံး ပြောင်းရွှေ့လိုပြီ။1007စာဖတ်တာက ဗဟုသုတ တိုးပွားစေရုံတင်မက စိတ်ကိုလည်း အေးချမ်းစေတယ်။,စာဖတ်ခြင်းသည် ဗဟုသုတ တိုးပွားစေရုံမျှမက စိတ်ကိုလည်း အေးချမ်းစေသည်။1008သူ လိမ်ပြောနေတာကို ငါ အစကတည်းက ကောင်းကောင်း ရိပ်မိတယ်။,သူ လိမ်ပြောနေခြင်းကို ငါ အစကတည်းက ကောင်းစွာ ရိပ်မိသည်။1009ပန်းဆိုတာ မွှေးရုံတင်မကဘဲ အမြင်လည်း လှရမယ်။,ပန်းဆိုသည်မှာ မွှေးရုံမျှမကဘဲ အမြင်လည်း လှရမည်။1010ငါ ခရီးသွားတာကို ဝါသနာပါလို့ ငွေစုနေတာ ဖြစ်တယ်။,ငါ ခရီးသွားခြင်းကို ဝါသနာပါသဖြင့် ငွေစုနေခြင်း ဖြစ်သည်။1011မင်း ဘာပစ္စည်း ဝယ်မလဲဆိုတာ ငါ့ကို အရင်ပြောပြပါ။,မင်း မည်သည့်ပစ္စည်း ဝယ်မည်နည်းဆိုသည်ကို ငါ့ထံ အရင်ပြောပြပါ။1012အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်း မသိဘူး။,ထိုအရာသည် အဘယ်နည်းဆိုသည်ကို ငါ ကောင်းစွာ မသိပေ။1013သူ ဘာပြောတာလဲဆိုတာ ငါ သေချာ မကြားလိုက်ရဘူး။,သူ မည်သည်ကို ပြောသနည်းဆိုသည်ကို ငါ သေချာ မကြားလိုက်ရပေ။1014မင်း ဘာလုပ်မလဲလို့ မမက လှမ်းမေးတယ်။,မင်း မည်သည်ကို လုပ်မည်နည်းဟု မမသည် လှမ်းမေးသည်။1015မင်း ဘာလို့ မလုပ်တာလဲလို့ ငါ စိတ်ဆိုးပြီး မေးလိုက်တယ်။,မင်း အဘယ်ကြောင့် မလုပ်သနည်းဟု ငါ စိတ်ဆိုး၍ မေးလိုက်သည်။1016သူ တကယ်ပဲ လာသလားဆိုတာ ငါ စိုးရိမ်နေတယ်။,သူ စင်စစ်ပင် လာသလောဆိုသည်ကို ငါ စိုးရိမ်နေသည်။1017မင်း ဘယ်သွားမလဲလို့ ငါ စိတ်ပူပြီး လိုက်မေးနေတာ။,မင်း အဘယ်သို့ သွားမည်နည်းဟု ငါ စိတ်ပူ၍ လိုက်မေးနေခြင်းဖြစ်သည်။1018ဘယ်သူ ပြောမလဲဆိုတာကို ငါတို့ အားလုံး စောင့်ကြည့်ကြမယ်။,မည်သူ ပြောမည်နည်းဆိုသည်ကို ငါတို့ အားလုံး စောင့်ကြည့်ကြမည်။1019ငါတို့ ဘယ်လို သွားကြမလဲဆိုတာကို အခုထိ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။,ငါတို့ မည်သို့ သွားကြမည်နည်းဆိုသည်ကို ယခုတိုင် မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။1020သူ ဘယ်အချိန် လာမလဲဆိုတာ ငါ တိတိကျကျ မသိဘူး။,သူ မည်သည့်အချိန် လာမည်နည်းဆိုသည်ကို ငါ တိကျစွာ မသိပေ။1021အစည်းအဝေးက ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ဖုန်းဆက်ပြောပါ။,အစည်းအဝေးသည် မည်သည့်နေရာတွင်နည်းဆိုသည်ကို ငါ့ထံ ဖုန်းဆက်ပြောပါ။1022လာမယ့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ငါတို့ သူငယ်ချင်းအိမ်ဆီ သွားကြမယ်။,လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ငါတို့ သူငယ်ချင်းအိမ်ထံ သွားကြမည်။1023သူက ချောတဲ့ မိန်းကလေး ဖြစ်လို့ လူတိုင်းက သဘောကျကြတယ်။,သူသည် ချောသည့် မိန်းကလေး ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းက သဘောကျကြသည်။1024ငါ နောက်မှ လာပါဦးမယ်လို့ မောင်မောင်က ကတိပေးတယ်။,ငါ နောက်မှ လာပါဦးမည်ဟု မောင်မောင်သည် ကတိပေးသည်။1025မင်း မလာလည်း ရပါတယ်လို့ ငါ ဖုန်းထဲက ပြောလိုက်တယ်။,မင်း မလာသော်လည်း ရပါသည်ဟု ငါ ဖုန်းအတွင်းမှ ပြောလိုက်သည်။1026မင်း စာမကျက်ရင် စာမေးပွဲကျမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။,မင်း စာမကျက်လျှင် စာမေးပွဲကျမည်ဆိုသည်မှာ သေချာသည်။1027သူ့ကို မချစ်ရင် မနေနိုင်တာက လွဲလို့ အကုန်လုံးကို စွန့်လွှတ်နိုင်တယ်။,သူ့ကို မချစ်လျှင် မနေနိုင်သည်က လွဲ၍ အကုန်လုံးကို စွန့်လွှတ်နိုင်သည်။1028ငါတို့ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ပင်လယ်ဆီကို ခရီးထွက်ကြမယ်။,ငါတို့ ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် ပင်လယ်ထံသို့ ခရီးထွက်ကြမည်။1029ငါ စားဖို့ ဝယ်လာတဲ့ မုန့်တွေကို မောင်လေးက စားပစ်လိုက်တယ်။,ငါ စားရန် ဝယ်လာသော မုန့်များကို မောင်လေးက စားပစ်လိုက်သည်။1030သူ ဈေးဝယ်ဖို့အတွက် မြို့ထဲဆီကို ကားနဲ့ သွားတယ်။,သူ ဈေးဝယ်ရန်အလို့ငှာ မြို့အတွင်းသို့ ကားဖြင့် သွားသည်။1031သူ မြန်မြန် စာရေးလို့ ငါ လိုက်မကူးနိုင်ဘူး။,သူ မြန်စွာ စာရေးသဖြင့် ငါ လိုက်မကူးနိုင်ပေ။1032ငါ ပြောသလို လုပ်ရင် မင်း အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။,ငါ ပြောသကဲ့သို့ လုပ်လျှင် မင်း အဆင်ပြေလိမ့်မည်။1033သူ အရင်လို မဟုတ်တော့ဘဲ သိပ်ပြီး စကားနည်းသွားတယ်။,သူ ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန် စကားနည်းသွားသည်။1034မင်း သူ့ဆီ သွားမလားလို့ ငါ လှမ်းမေးတာ။,မင်း သူ့ထံ သွားမလောဟု ငါ လှမ်းမေးခြင်းဖြစ်သည်။1035ငါ သူ့ဆီကို သွားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။,ငါ သူ့ထံသို့ သွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။1036ငါ စာအုပ်ကို သူ့ဆီက ရတာ ဖြစ်လို့ ပြန်ပေးရမယ်။,ငါ စာအုပ်ကို သူ့ထံမှ ရခြင်းဖြစ်သဖြင့် ပြန်ပေးရမည်။1037ဒါကြောင့် ငါ ပျော်တာကို မင်း မသိဘူးလား။,ထို့ကြောင့် ငါ ပျော်ခြင်းကို မင်း မသိသလော။1038သူ အော်တယ် ဒါပြင် ရိုက်လည်း ရိုက်သေးလို့ ငါ ကြောက်တယ်။,သူ အော်သည် ထိုပြင် ရိုက်လည်း ရိုက်သေးသဖြင့် ငါ ကြောက်ရွံ့သည်။1039သူ အော်တယ် ဒါတင်မက ရိုက်လည်း ရိုက်သေးတာကြောင့် ရဲကို တိုင်ရမယ်။,သူ အော်သည် ထိုမျှမက ရိုက်လည်း ရိုက်သေးသောကြောင့် ရဲထံ တိုင်ရမည်။1040စာသင်ခန်းထဲမှာ မဆူပါနဲ့လို့ ဆရာက သတိပေးတယ်။,စာသင်ခန်းအတွင်း၌ မဆူပါနှင့်ဟု ဆရာက သတိပေးသည်။1041ဒီနေ့ကစပြီး ငါ စာကြိုးစားမယ်လို့ အဖေကို ပြောခဲ့တယ်။,ယနေ့မှစ၍ ငါ စာကြိုးစားမည်ဟု ဖခင်ထံ ပြောခဲ့သည်။1042နေ၊ လ၊ ကြယ် တဲ့ အရာတွေဟာ ကောင်းကင်မှာ ရှိကြတယ်။,နေ၊ လ၊ ကြယ် စသည့် အရာများသည် ကောင်းကင်၌ ရှိကြသည်။1043သေတဲ့အထိ ရိုးရိုးသားသား နေမယ်လို့ ငါ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်။,သေသည့်တိုင် ရိုးသားစွာ နေမည်ဟု ငါ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။1044တကယ်တော့ သူက လူကောင်း ဖြစ်ပေမယ့် လူတွေက မသိကြဘူး။,စင်စစ် သူသည် လူကောင်း ဖြစ်သော်လည်း လူများက မသိကြပေ။1045တကယ်လို့ ငါ ရောက်မလာခဲ့ရင် မင်း အရင်သွားနှင့်ပါ။,အကယ်၍ ငါ ရောက်မလာခဲ့လျှင် မင်း ယခင် သွားနှင့်ပါ။1046ငါ မလာဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နေမကောင်းလို့ ဖြစ်တယ်။,ငါ မလာပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေမကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1047ပြောစရာ စကားမရှိတော့လို့ ငါ အိမ်ပြန်လာခဲ့တယ်။,ပြောဖွယ်ရာ စကားမရှိတော့သဖြင့် ငါ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။1048ငါ ကားတော့ စီးဖူးတယ် ဒါပေမယ့် ရထား မစီးဖူးဘူး။,ငါ ကားကား စီးဖူး၏ သို့သော် ရထား မစီးဖူးပေ။1049သူ သွားတာပေါ့လို့ ငါ စိတ်ချလက်ချ ပြောလိုက်တယ်။,သူ သွားပါသည်ဟု ငါ စိတ်ချလက်ချ ပြောလိုက်သည်။1050ငါတို့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့လို့ သူက ခေါ်တယ်။,ငါတို့ အတူတူ သွားကြပါမည်ဟု သူက ခေါ်ယူသည်။1051မင်း ပျော်နိုင်သလောက် ပျော်အောင် နေပါဦး။,မင်း ပျော်နိုင်သမျှ ပျော်အောင် နေပါဦး။1052ငါ့ကို ဒီလောက် ပေးရုံနဲ့ မလောက်ပါဘူး။,ငါ့ကို ဤမျှ ပေးရုံမျှဖြင့် မလောက်ပါcoords1053ဒီလို မနောက်ပါနဲ့လို့ ငါ စိတ်ဆိုးပြီး ပြောတယ်။,ဤသို့ မနောက်ပါနှင့်ဟု ငါ စိတ်ဆိုး၍ ပြောသည်။1054ဟိုလို မလုပ်နဲ့လို့ ငါ အကြိမ်ကြိမ် တားခဲ့တယ်။,ထိုသို့ မလုပ်နှင့်ဟု ငါ အကြိမ်ကြိမ် တားမြစ်ခဲ့သည်။1055ငါ မနေ့က ရောက်တာ ဖြစ်လို့ သိပ်မသိသေးဘူး။,ငါ ယမန်နေ့က ရောက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် အလွန်မသိသေးပေ။1056ဒီနေ့ မနက်မှာ အလုပ်ရှုပ်လို့ ဖုန်းမကိုင်နိုင်ဘူး။,ယနေ့ နံနက်တွင် အလုပ်ရှုပ်သဖြင့် ဖုန်းမကိုင်နိုင်ပေ။1057ငါ့အဖေက ဆရာဝန် ဖြစ်တာကြောင့် သိပ်အလုပ်များတယ်။,ငါ၏ ဖခင်သည် ဆရာဝန် ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်အလုပ်များသည်။1058သူ့အမေက ဈေးရောင်းပြီး မိသားစုကို လုပ်ကျွေးတယ်။,သူ၏ မိခင်သည် ဈေးရောင်း၍ မိသားစုကို လုပ်ကျွေးသည်။1059သူ နည်းနည်းပဲ စားလို့ အားမရှိဘူး ဖြစ်နေတယ်။,သူ နည်းငယ်သာ စားသဖြင့် အားမရှိ ဖြစ်နေသည်။1060မင်း အခု ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပါ။,မင်း ယခု မည်သည်ကို လုပ်နေသနည်းဆိုသည်ကို ငါ့ထံ ပြောပါ။1061ငါ အလုပ် အများကြီး လုပ်ရလို့ ပင်ပန်းနေပြီ။,ငါ အလုပ် များစွာ လုပ်ရသဖြင့် ပင်ပန်းနေပြီ။1062သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လို့ ငါ စောင့်နေရတယ်။,သူ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်သဖြင့် ငါ စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။1063ဒီစာအုပ်က သိပ်ကောင်းတာပဲလို့ လူတိုင်း ပြောကြတယ်။,ဤစာအုပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်ဟု လူတိုင်း ပြောကြသည်။1064သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်လို့ ရုပ်က ကြည်လင်နေတယ်။,သူ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်သဖြင့် ရုပ်သည် ကြည်လင်နေသည်။1065ငါ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်တာက ပိုက်ဆံလိုချင်လို့ ဖြစ်တယ်။,ငါ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ခြင်းသည် ငွေကြေးလိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။1066သူက ဆရာဝန် ဆိုတာ ငါ အစကတည်းက သိတယ်။,သူသည် ဆရာဝန် ဆိုသည်မှာ ငါ အစကတည်းက သိသည်။1067စာမေးပွဲဖြေရတာ ခက်လို့ ငါ စိတ်ညစ်နေရတယ်။,စာမေးပွဲဖြေရသည်မှာ ခက်ခဲသဖြင့် ငါ စိတ်ညစ်နေရသည်။1068သူ အဝေးကြီးကို ကြည့်နေတာ ဘာကို မြင်လို့လဲ။,သူ အဝေးသို့ ကြည့်နေခြင်းသည် မည်သည်ကို မြင်သောကြောင့်နည်း။1069ငါ အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတာမို့လို့ အပြင်က အသံ မကြားရဘူး။,ငါ အိမ်အတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် အပြင်မှ အသံ မကြားရပေ။1070မောင်မောင်က သူငယ်ချင်းအိမ်ဆီ သွားပြီး စာကျက်တယ်။,မောင်မောင်သည် သူငယ်ချင်းအိမ်ထံ သွား၍ စာကျက်သည်။1071မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ရတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို မပြောဘူး။,မင်း မည်သူ့ထံမှ ရသနည်းဆိုသည်ကို ငါ့ထံ မပြောပေ။1072သူ အောက်ထပ်ဆီကို ဆင်းသွားတာ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။,သူ အောက်ထပ်ထံသို့ ဆင်းသွားခြင်းသည် မည်သည်ကို ပြုလုပ်ရန်နည်း။1073ဒါကြောင့် ငါ စိတ်ပူတာကို မင်း နားမလည်ဘူး။,ထို့ကြောင့် ငါ စိတ်ပူခြင်းကို မင်း နားမလည်ပေ။1074သူ လိမ်နေတာ ငါသိတာပေါ့လို့ ရဲက ပြောတယ်။,သူ လိမ်နေခြင်းကို ငါသိပါသည်ဟု ရဲက ပြောသည်။1075မင်း လလာမယ့်လမှာ အလုပ်ရမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။,မင်း လာမည့်လတွင် အလုပ်ရမည်ဟု ငါ ယုံကြည်သည်။1076သူက တော်တဲ့ ကျောင်းသားမို့လို့ ဆုရတာ ဖြစ်တယ်။,သူသည် တော်သည့် ကျောင်းသားဖြစ်သဖြင့် ဆုရခြင်း ဖြစ်သည်။1077ငါ ထမင်းစားပြီးရင် လာခဲ့မယ်လို့ လှမ်းပြောတယ်။,ငါ ထမင်းစားပြီးလျှင် လာခဲ့မည်ဟု လှမ်းပြောသည်။1078မင်း မလုပ်ရင် ငါလုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။,မင်း မလုပ်လျှင် ငါလုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။1079မိုးရွာပေမယ့် သူ လာတာကို ငါ အံ့ဩတယ်။,မိုးရွာသော်လည်း သူ လာသည်ကို ငါ အံ့ဩမိသည်။1080သူ စာမကျက်ဘူး ဒါပေမယ့် အောင်တာက ကံကောင်းလို့။,သူ စာမကျက်ပေ သို့သော် အောင်မြင်ခြင်းသည် ကံကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1081ဒါတင်မက သူ ခိုးသေးတာကြောင့် ငါ စိတ်ဆိုးတယ်။,ထိုမျှမက သူ ခိုးယူသေးသဖြင့် ငါ စိတ်ဆိုးသည်။1082မင်း ခဏ နေဦးလို့ ငါ တောင်းပန်လိုက်တယ်။,မင်း ခေတ္တ နေဦးဟု ငါ တောင်းပန်လိုက်သည်။1083သူ အခုပဲ ပြန်သွားပြီ ဖြစ်လို့ မင်း လိုက်ရင် မှီနိုင်သေးတယ်။,သူ ယခုပင် ပြန်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မင်း လိုက်လျှင် မှီနိုင်သေးသည်။1084ငါ ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်လို့ အိမ်မှာပဲ နားနေမယ်။,ငါ ယနေ့ အလုပ်ပိတ်သဖြင့် အိမ်၌ပင် နားနေမည်။1085သူ့အဖေက သဘောကောင်းလို့ ငါ သဘောကျတယ်။,သူ၏ ဖခင်သည် သဘောကောင်းသဖြင့် ငါ သဘောကျသည်။1086ငါ အမေနဲ့ ဈေးသွားမယ်လို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။,ငါ မိခင်နှင့် ဈေးသွားမည်ဟု ပြင်ဆင်နေသည်။1087သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သလောက် လုပ်ပြီး နားလိုက်တယ်။,သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်၍ နားလိုက်သည်။1088မင်း ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပါလို့ ငါ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။,မင်း ဤမျှသာ လုပ်ပါဟု ငါ ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။1089သူ နဂိုကတည်းက သိပ်တော်တာမို့လို့ စာမေးပွဲကို လွယ်လွယ်လေး အောင်တယ်။,သူ မူလကတည်းက အလွန်တော်သဖြင့် စာမေးပွဲကို လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်သည်။1090ငါ အခု ချက်ချင်း သွားမှ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် နောက်ကျလိမ့်မယ်။,ငါ ယခု ချက်ချင်း သွားမှ ဖြစ်မည် မဟုတ်လျှင် နောက်ကျလိမ့်မည်။1091သူ မနေ့က ကားတိုက်ခံရပေမယ့် ဒဏ်ရာ သိပ်မရပါဘူး။,သူ ယမန်နေ့က ကားတိုက်ခံရသော်လည်း ဒဏ်ရာ အလွန်မရပါ။1092မောင်မောင်က ညီလေးကို အိမ်ထဲမှာပဲ ကစားဖို့ ပြောတယ်။,မောင်မောင်သည် ညီလေးကို အိမ်အတွင်း၌ပင် ကစားရန် ပြောသည်။1093ဒီနေ့ မနက်ကတည်းက မိုးတွေ ရွာနေလို့ ဘယ်မှ သွားမရဘူး။,ယနေ့ နံနက်ကတည်းက မိုးများ ရွာသွန်းနေသဖြင့် အဘယ်သို့မျှ သွား၍ မရပေ။1094ငါ့အမေက ဟင်း ကောင်းကောင်း ချက်တတ်လို့ ငါ ဝလာတာ။,ငါ၏ မိခင်သည် ဟင်း ကောင်းစွာ ချက်တတ်သဖြင့် ငါ ဝဖြိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။1095သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။,သူ ယခု မည်သည်ကို လုပ်နေသနည်းဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။1096မင်း ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်တာလဲလို့ အဖေက ဆူတယ်။,မင်း အဘယ်ကြောင့် အလုပ်မလုပ်သနည်းဟု ဖခင်က ဆူပူသည်။1097သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တာက ခြေထောက်နာနေလို့ ဖြစ်မယ်။,သူ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် ခြေထောက်နာနေသောကြောင့် ဖြစ်မည်။1098ဒီစာအုပ်က သိပ်ကောင်းတာပဲမို့လို့ မင်း ဖတ်ကြည့်ပါ။,ဤစာအုပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် မင်း ဖတ်ရှုကြည့်ပါ။1099သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်သွားတာကို ငါ မနှိုးချင်ဘူး။,သူ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားသည်ကို ငါ မနှိုးလိုပေ။1100ငါ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ရတာက မိသားစုအတွက် ဖြစ်တယ်။,ငါ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ရခြင်းသည် မိသားစုအတွက် ဖြစ်သည်။1101သူက ဆရာဝန် ဆိုတာ သေချာလို့ ငါ အားကိုးတယ်။,သူသည် ဆရာဝန် ဆိုသည်မှာ သေချာသဖြင့် ငါ အားကိုးသည်။1102စာမေးပွဲဖြေရတာ ခက်ပေမယ့် ငါ အောင်အောင် ဖြေမယ်။,စာမေးပွဲဖြေရသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း ငါ အောင်မြင်အောင် ဖြေဆိုမည်။1103သူ အဝေးကြီးကို ကြည့်နေတာက တစ်ယောက်ယောက်ကို စောင့်နေသလိုပဲ။,သူ အဝေးသို့ ကြည့်နေခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ပင်။1104ငါ အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း သူ ရောက်လာတယ်။,ငါ အိမ်အတွင်း၌ ရှိနေစဉ် သူ ရောက်ရှိလာသည်။1105မောင်မောင်က သူငယ်ချင်းအိမ်ဆီ သွားမယ်လို့ ပြောပြီး ထွက်သွားတယ်။,မောင်မောင်သည် သူငယ်ချင်းအိမ်ထံ သွားမည်ဟု ပြော၍ ထွက်ခွာသွားသည်။1106မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ရတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပါ။,မင်း မည်သူ့ထံမှ ရသနည်းဆိုသည်ကို ငါ့ထံ အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ။1107သူ အောက်ထပ်ဆီကို ဆင်းသွားတာကို ငါ မြင်လိုက်တယ်။,သူ အောက်ထပ်ထံသို့ ဆင်းသွားသည်ကို ငါ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။1108ဒါကြောင့် ငါ စိတ်ပူတာ ဖြစ်လို့ မင်း သတိထားပါ။,ထို့ကြောင့် ငါ စိတ်ပူခြင်းဖြစ်သဖြင့် မင်း သတိပြုပါ။1109သူ လိမ်နေတာ ငါသိတာပေါ့လို့ အစ်မက ပြောတယ်။,သူ လိမ်နေခြင်းကို ငါသိပါသည်ဟု အစ်မက ပြောသည်။1110မင်း လာမယ့်လမှာ အလုပ်ရရင် ငါ့ကို မုန့်ကျွေးပါ။,မင်း လာမည့်လတွင် အလုပ်ရလျှင် ငါ့ထံ မုန့်ကျွေးပါ။1111သူက တော်တဲ့ ကျောင်းသား ဖြစ်တာကြောင့် ဆရာတွေက ချီးမွမ်းကြတယ်။,သူသည် တော်သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်သောကြောင့် ဆရာများက ချီးမွမ်းကြသည်။1112ငါ ထမင်းစားပြီးရင် လာခဲ့မယ်လို့ သူငယ်ချင်းကို ဖုန်းဆက်တယ်။,ငါ ထမင်းစားပြီးလျှင် လာခဲ့မည်ဟု သူငယ်ချင်းထံ ဖုန်းဆက်သည်။1113မင်း မလုပ်ရင် ငါလုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး အလုပ်စလိုက်တယ်။,မင်း မလုပ်လျှင် ငါလုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်၍ အလုပ်စတင်လိုက်သည်။1114မိုးရွာပေမယ့် သူ လာတာက အလုပ်ကိစ္စ အရေးကြီးလို့ ဖြစ်တယ်။,မိုးရွာသော်လည်း သူ လာခြင်းသည် အလုပ်ကိစ္စ အရေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1115သူ စာမကျက်ဘူး ဒါပေမယ့် အောင်တာက ကံကောင်းလို့ပဲ။,သူ စာမကျက်ပေ သို့သော် အောင်မြင်ခြင်းသည် ကံကောင်းသောကြောင့်ပင်။1116ဒါတင်မက သူ ခိုးသေးတာမို့လို့ ရဲက ဖမ်းသွားပြီ။,ထိုမျှမက သူ ခိုးယူသေးသဖြင့် ရဲက ဖမ်းဆီးသွားပြီ။1117မင်း ခဏ နေဦးလို့ ငါ အော်ပြောလိုက်တယ်။,မင်း ခေတ္တ နေဦးဟု ငါ အော်ပြောလိုက်သည်။1118သူ အခုပဲ ပြန်သွားပြီမို့လို့ မင်း ဖုန်းဆက်ကြည့်ပါ။,သူ ယခုပင် ပြန်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မင်း ဖုန်းဆက်ကြည့်ပါ။1119ငါ ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်လို့ အနားယူနေတာ ဖြစ်တယ်။,ငါ ယနေ့ အလုပ်ပိတ်သဖြင့် အနားယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။1120သူ့အဖေက သဘောကောင်းလို့ လူတိုင်းက လေးစားကြတယ်။,သူ၏ ဖခင်သည် သဘောကောင်းသဖြင့် လူတိုင်းက လေးစားကြသည်။1121ငါ အမေနဲ့ ဈေးသွားဖို့ ကားစောင့်နေတယ်။,ငါ မိခင်နှင့် ဈေးသွားရန် ကားစောင့်ဆိုင်းနေသည်။1122သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သလောက် လုပ်ပြီး အိမ်ပြန်သွားတယ်။,သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်၍ အိမ်ပြန်သွားသည်။1123မင်း ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပါလို့ ငါ အမိန့်ပေးတာ။,မင်း ဤမျှသာ လုပ်ပါဟု ငါ အမိန့်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။1124သူ သိပ်တော်တာမို့လို့ ပညာတော်သင်ဆု ရတာ။,သူ အလွန်တော်သဖြင့် ပညာတော်သင်ဆု ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။1125ငါ အခု သွားမှ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် ပွဲနောက်ကျလိမ့်မယ်။,ငါ ယခု သွားမှ ဖြစ်မည် မဟုတ်လျှင် ပွဲနောက်ကျလိမ့်မည်။1126သူ မနေ့က ကားတိုက်ခံရပေမယ့် ဆေးရုံ တက်စရာ မလိုဘူး။,သူ ယမန်နေ့က ကားတိုက်ခံရသော်လည်း ဆေးရုံ တက်ရောက်ရန် မလိုပေ။1127မောင်မောင်က ညီလေးကို အိမ်ထဲမှာပဲ နေဖို့ ပြောခဲ့တယ်။,မောင်မောင်သည် ညီလေးကို အိမ်အတွင်း၌ပင် နေရန် ပြောခဲ့သည်။1128ဒီနေ့ မနက်ကတည်းက မိုးရွာလို့ လမ်းတွေ ပိတ်နေတယ်။,ယနေ့ နံနက်ကတည်းက မိုးရွာသဖြင့် လမ်းများ ပိတ်ဆို့နေသည်။1129ငါ့အမေက ဟင်း ကောင်းကောင်း ချက်တတ်လို့ ငါ အမြဲ စားတယ်။,ငါ၏ မိခင်သည် ဟင်း ကောင်းစွာ ချက်တတ်သဖြင့် ငါ အမြဲ စားသုံးသည်။1130သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို ငါ သိချင်မိတယ်။,သူ ယခု မည်သည်ကို လုပ်နေသနည်းဆိုသည်ကို ငါ သိလိုမိသည်။1131မင်း ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်တာလဲလို့ လူတိုင်းက မေးကြတယ်။,မင်း အဘယ်ကြောင့် အလုပ်မလုပ်သနည်းဟု လူတိုင်းက မေးကြသည်။1132သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တာက လူကြီး ဖြစ်လို့ပါ။,သူ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် လူကြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။1133ဒီစာအုပ်က သိပ်ကောင်းတာပဲမို့လို့ ငါ သူငယ်ချင်းကို လက်ဆောင်ပေးမယ်။,ဤစာအုပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ငါ သူငယ်ချင်းထံ လက်ဆောင်ပေးမည်။1134သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်နေတာကို ငါ ကြည့်ပြီး စိတ်အေးရတယ်။,သူ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို ငါ ကြည့်၍ စိတ်အေးရသည်။1135ငါ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ရတာကို ဘယ်သူမှ မသိဘူး။,ငါ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။1136သူက ဆရာဝန် ဆိုတာ သေချာလို့ ငါ စိတ်ချလိုက်ပြီ။,သူသည် ဆရာဝန် ဆိုသည်မှာ သေချာသဖြင့် ငါ စိတ်ချလိုက်ပြီ။1137စာမေးပွဲဖြေရတာ ခက်ပေမယ့် ငါ အောင်မြင်အောင် ကြိုးစားမယ်။,စာမေးပွဲဖြေရသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း ငါ အောင်မြင်အောင် ကြိုးစားမည်။1138သူ အဝေးကြီးကို ကြည့်နေတာက အိမ်ကို လွမ်းလို့ ဖြစ်မယ်။,သူ အဝေးသို့ ကြည့်နေခြင်းသည် အိမ်ကို လွမ်းဆွတ်သောကြောင့် ဖြစ်မည်။1139ငါ အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း သူ လာခေါက်တယ်။,ငါ အိမ်အတွင်း၌ ရှိနေစဉ် သူ လာရောက်ခေါက်သည်။1140မောင်မောင်က သူငယ်ချင်းအိမ်ဆီ သွားပြီး ဂိမ်းဆော့တယ်။,မောင်မောင်သည် သူငယ်ချင်းအိမ်ထံ သွား၍ ဂိမ်းဆော့ကစားသည်။1141မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ရတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို လျှို့ဝှက်ထားတယ်။,မင်း မည်သူ့ထံမှ ရသနည်းဆိုသည်ကို ငါ့ထံ လျှို့ဝှက်ထားသည်။1142သူ အောက်ထပ်ဆီကို ဆင်းသွားတာကို ငါ သတိထားမိတယ်။,သူ အောက်ထပ်ထံသို့ ဆင်းသွားသည်ကို ငါ သတိပြုမိသည်။1143ဒါကြောင့် ငါ စိတ်ပူတာကို မင်းက လှောင်နေတာလား။,ထို့ကြောင့် ငါ စိတ်ပူခြင်းကို မင်းက လှောင်ပြောင်နေသလော။1144သူ လိမ်နေတာ ငါသိတာပေါ့လို့ အဖေက ဆိုတယ်။,သူ လိမ်နေခြင်းကို ငါသိပါသည်ဟု ဖခင်က ဆိုသည်။1145မင်း လာမယ့်လမှာ အလုပ်ရရင် ငါ့ကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပါ။,မင်း လာမည့်လတွင် အလုပ်ရလျှင် ငါ့ထံ အကျိုးအကြောင်း ပြောပြပါ။1146သူက တော်တဲ့ ကျောင်းသား ဖြစ်လို့ လူချစ်လူခင် များတယ်။,သူသည် တော်သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်သဖြင့် လူချစ်လူခင် များပြားသည်။1147ငါ ထမင်းစားပြီးရင် လာခဲ့မယ်လို့ အစ်ကို့ကို ပြောလိုက်တယ်။,ငါ ထမင်းစားပြီးလျှင် လာခဲ့မည်ဟု အစ်ကို့ထံ ပြောလိုက်သည်။1148မင်း မလုပ်ရင် ငါလုပ်မယ်လို့ ပြောပြီး အလုပ်ထဲ ဝင်လိုက်တယ်။,မင်း မလုပ်လျှင် ငါလုပ်မည်ဟု ပြော၍ အလုပ်အတွင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။1149မိုးရွာပေမယ့် သူ လာတာက ကတိတည်လို့ ဖြစ်တယ်။,မိုးရွာသော်လည်း သူ လာခြင်းသည် ကတိတည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။1150သူ စာမကျက်ဘူး ဒါပေမယ့် အောင်တာက ဉာဏ်ကောင်းလို့။,သူ စာမကျက်ပေ သို့သော် အောင်မြင်ခြင်းသည် ဉာဏ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1151ဒါတင်မက သူ ခိုးသေးတာကြောင့် ထောင်ကျသွားတာပေါ့။,ထိုမျှမက သူ ခိုးယူသေးသဖြင့် ထောင်ကျသွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။1152မင်း ခဏ နေဦးလို့ ငါ အဝေးက လှမ်းအော်တယ်။,မင်း ခေတ္တ နေဦးဟု ငါ အဝေးမှ လှမ်းအော်သည်။1153သူ အခုပဲ ပြန်သွားပြီမို့လို့ မင်း အမြန်လိုက်မှ မှီမယ်။,သူ ယခုပင် ပြန်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မင်း အမြန်လိုက်မှ မှီမည်။1154ငါ ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်လို့ အိမ်မှာပဲ ရုပ်ရှင်ကြည့်နေတယ်။,ငါ ယနေ့ အလုပ်ပိတ်သဖြင့် အိမ်၌ပင် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရှုနေသည်။1155သူ့အဖေက သဘောကောင်းလို့ ငါတို့တွေ ပျော်ရတယ်။,သူ၏ ဖခင်သည် သဘောကောင်းသဖြင့် ငါတို့တစ်တွေ ပျော်ရွှင်ရသည်။1156ငါ အမေနဲ့ ဈေးသွားဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။,ငါ မိခင်နှင့် ဈေးသွားရန် ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။1157သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သလောက် လုပ်ပြီး အိပ်ရာဝင်တယ်။,သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်၍ အိပ်ရာဝင်သည်။1158မင်း ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပါလို့ ငါ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။,မင်း ဤမျှသာ လုပ်ပါဟု ငါ ပြောခြင်း မဟုတ်ပါ။1159သူ သိပ်တော်တာမို့လို့ လူတိုင်းက အားကျကြတယ်။,သူ အလွန်တော်သဖြင့် လူတိုင်းက အားကျကြသည်။1160ငါ အခု သွားမှ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် ရထားလွတ်လိမ့်မယ်။,ငါ ယခု သွားမှ ဖြစ်မည် မဟုတ်လျှင် ရထားလွတ်လိမ့်မည်။1161သူ မနေ့က ကားတိုက်ခံရပေမယ့် ဘာမှ မဖြစ်တာ ကံကောင်းတယ်။,သူ ယမန်နေ့က ကားတိုက်ခံရသော်လည်း ဘာမျှ မဖြစ်ခြင်းသည် ကံကောင်းသည်။1162မောင်မောင်က ညီလေးကို အိမ်ထဲမှာပဲ ဆော့ဖို့ လှမ်းပြောတယ်။,မောင်မောင်သည် ညီလေးကို အိမ်အတွင်း၌ပင် ဆော့ကစားရန် လှမ်းပြောသည်။1163ဒီနေ့ မနက်ကတည်းက မိုးရွာလို့ ငါ ပျင်းနေပြီ။,ယနေ့ နံနက်ကတည်းက မိုးရွာသဖြင့် ငါ ပျင်းရိနေပြီ။1164ငါ့အမေက ဟင်း ကောင်းကောင်း ချက်တတ်လို့ လူတိုင်း လာစားကြတယ်။,ငါ၏ မိခင်သည် ဟင်း ကောင်းစွာ ချက်တတ်သဖြင့် လူတိုင်း လာရောက်စားသုံးကြသည်။1165သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ မေးကြည့်ဦးမယ်။,သူ ယခု မည်သည်ကို လုပ်နေသနည်းဆိုသည်ကို ငါ မေးမြန်းကြည့်ဦးမည်။1166မင်း ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်တာလဲလို့ ငါ မေးချင်တယ်။,မင်း အဘယ်ကြောင့် အလုပ်မလုပ်သနည်းဟု ငါ မေးမြန်းလိုသည်။1167သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တာက ဒဏ်ရာရထားလို့ ဖြစ်မယ်။,သူ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် ဒဏ်ရာရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်မည်။1168ဒီစာအုပ်က သိပ်ကောင်းတာပဲမို့လို့ ငါ အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်တယ်။,ဤစာအုပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ငါ အဖန်ဖန် ဖတ်ရှုသည်။1169သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်နေတာကို ငါ မနှိုးတော့ဘူး။,သူ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို ငါ မနှိုးတော့ပေ။1170ငါ ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ရတာက ပန်းတိုင်ရှိလို့ ဖြစ်တယ်။,ငါ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ရခြင်းသည် ပန်းတိုင်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1171သူက ဆရာဝန် ဆိုတာ သေချာလို့ ငါ ဆေးခန်းပြလိုက်တယ်။,သူသည် ဆရာဝန် ဆိုသည်မှာ သေချာသဖြင့် ငါ ဆေးခန်းပြသလိုက်သည်။1172စာမေးပွဲဖြေရတာ ခက်ပေမယ့် ငါ စိတ်မပျက်ပါဘူး။,စာမေးပွဲဖြေရသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း ငါ စိတ်မပျက်ပါ။1173သူ အဝေးကြီးကို ကြည့်နေတာက လွမ်းစရာ ရှိလို့ ဖြစ်မယ်။,သူ အဝေးသို့ ကြည့်နေခြင်းသည် လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်မည်။1174ငါ အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း မိုးတွေ သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာချလာတယ်။,ငါ အိမ်အတွင်း၌ ရှိနေစဉ် မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်။1175မောင်မောင်က သူငယ်ချင်းအိမ်ဆီ သွားပြီး တိုင်ပင်တယ်။,မောင်မောင်သည် သူငယ်ချင်းအိမ်ထံ သွား၍ တိုင်ပင်သည်။1176မင်း ဘယ်သူ့ဆီက ရတာလဲဆိုတာ ငါ အဖြေရှာရမယ်။,မင်း မည်သူ့ထံမှ ရသနည်းဆိုသည်ကို ငါ အဖြေရှာရမည်။1177သူ အောက်ထပ်ဆီကို ဆင်းသွားတာ ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။,သူ အောက်ထပ်ထံသို့ ဆင်းသွားခြင်းသည် မည်သည် အရေးကြီးသောကြောင့်နည်း။1178ဒါကြောင့် ငါ စိတ်ပူတာကို မင်းက ဂရုမစိုက်ဘူး။,ထို့ကြောင့် ငါ စိတ်ပူခြင်းကို မင်းက ဂရုမစိုက်ပေ။1179သူ လိမ်နေတာ ငါသိတာပေါ့လို့ လူတိုင်းက ပြောကြတယ်။,သူ လိမ်နေခြင်းကို ငါသိပါသည်ဟု လူတိုင်းက ပြောကြသည်။1180မင်း လာမယ့်လမှာ အလုပ်ရရင် ငါ့ကို အကြောင်းကြားပါ။,မင်း လာမည့်လတွင် အလုပ်ရလျှင် ငါ့ထံ အကြောင်းကြားပါ။1181သူက တော်တဲ့ ကျောင်းသား ဖြစ်လို့ ဆုတွေ အမြဲရတယ်။,သူသည် တော်သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်သဖြင့် ဆုများ အမြဲရရှိသည်။1182ငါ ထမင်းစားပြီးရင် လာခဲ့မယ်လို့ အမေကို လှမ်းပြောတယ်။,ငါ ထမင်းစားပြီးလျှင် လာခဲ့မည်ဟု မိခင်ထံ လှမ်းပြောသည်။1183မင်း မလုပ်ရင် ငါလုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ။,မင်း မလုပ်လျှင် ငါလုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်လိုက်ပြီ။1184မိုးရွာပေမယ့် သူ လာတာက တာဝန်သိလို့ ဖြစ်တယ်။,မိုးရွာသော်လည်း သူ လာခြင်းသည် တာဝန်သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1185သူ စာမကျက်ဘူး ဒါပေမယ့် အောင်တာက ဆရာ ကောင်းလို့။,သူ စာမကျက်ပေ သို့သော် အောင်မြင်ခြင်းသည် ဆရာ ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။1186ဒါတင်မက သူ ခိုးသေးတာမို့လို့ လူတွေက မုန်းကြတယ်။,ထိုမျှမက သူ ခိုးယူသေးသဖြင့် လူများက မုန်းတီးကြသည်။1187မင်း ခဏ နေဦးလို့ ငါ တားနေတာကို မကြားဘူးလား။,မင်း ခေတ္တ နေဦးဟု ငါ တားမြစ်နေသည်ကို မကြားသလော။1188သူ အခုပဲ ပြန်သွားပြီ ဖြစ်လို့ မင်း ဖုန်းဆက်ရင် ရနိုင်တယ်။,သူ ယခုပင် ပြန်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မင်း ဖုန်းဆက်လျှင် ရရှိနိုင်သည်။1189ငါ ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်လို့ အိမ်မှာပဲ စာဖတ်နေတယ်။,ငါ ယနေ့ အလုပ်ပိတ်သဖြင့် အိမ်၌ပင် စာဖတ်ရှုနေသည်။1190သူ့အဖေက သဘောကောင်းလို့ ငါ သွားလည်ချင်တယ်။,သူ၏ ဖခင်သည် သဘောကောင်းသဖြင့် ငါ သွားရောက်လည်ပတ်လိုသည်။1191ငါ အမေနဲ့ ဈေးသွားဖို့ အဝတ်အစား လဲနေတယ်။,ငါ မိခင်နှင့် ဈေးသွားရန် အဝတ်အစား လဲလှယ်နေသည်။1192သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သလောက် လုပ်ပြီး အနားယူတယ်။,သူ အလုပ် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်၍ အနားယူသည်။1193မင်း ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပါလို့ ငါ သတ်မှတ်ထားတာ။,မင်း ဤမျှသာ လုပ်ပါဟု ငါ သတ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။1194သူ သိပ်တော်တာမို့လို့ အောင်မြင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတယ်။,သူ အလွန်တော်သဖြင့် အောင်မြင်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာသည်။1195ငါ အခု သွားမှ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် ဆိုင်ပိတ်လိမ့်မယ်။,ငါ ယခု သွားမှ ဖြစ်မည် မဟုတ်လျှင် ဆိုင်ပိတ်လိမ့်မည်။1196သူ မနေ့က ကားတိုက်ခံရပေမယ့် ဘာမှ မဖြစ်လို့ တော်သေးတယ်။,သူ ယမန်နေ့က ကားတိုက်ခံရသော်လည်း ဘာမျှ မဖြစ်သဖြင့် သင့်လျော်သေးသည်။1197မောင်မောင်က ညီလေးကို အိမ်ထဲမှာပဲ ထိုင်ဖို့ ပြောတယ်။,မောင်မောင်သည် ညီလေးကို အိမ်အတွင်း၌ပင် ထိုင်ရန် ပြောသည်။1198ဒီနေ့ မနက်ကတည်းက မိုးရွာလို့ လမ်းတွေ စိုစွတ်နေတယ်။,ယနေ့ နံနက်ကတည်းက မိုးရွာသဖြင့် လမ်းများ စိုစွတ်နေသည်။1199ငါ့အမေက ဟင်း ကောင်းကောင်း ချက်တတ်လို့ ငါ ခဏခဏ စားတယ်။,ငါ၏ မိခင်သည် ဟင်း ကောင်းစွာ ချက်တတ်သဖြင့် ငါ အဖန်ဖန် စားသုံးသည်။1200သူ အခု ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ လိုက်ကြည့်ရမယ်။,သူ ယခု မည်သည်ကို လုပ်နေသနည်းဆိုသည်ကို ငါ လိုက်လံကြည့်ရှုရမည်။

Showing the first 1,200 of 4765 lines. Download the file for the rest.